Mijn bankier, een facebookvriend

Uw bankier is uw vriend. Het staat op de affiche die ik zie bij het binnenkomen van mijn plaatselijke geldwinkel. Dat kan best zijn. Tegenwoordig denkt iedereen mijn vriend te zijn. De politie, elke politieke partij of gewoon mensen op straat. Zeker als er een conflict aan zit te komen. Als ik teveel staar of […]

‘Machines zijn gemakkelijker dan mensen’

Machines zijn gemakkelijker te verstaan dan mensen. Zo titelt Die Zeit donderdag in een artikel over ‘autisten met bijzondere vaardigheden’. Toch gaat het dit keer niet over savants. Of zo beweert de journalist toch. Eerder over bedrijven die mensen met autisme met (en zonder) (zware) handicap tewerk stellen. Getallenkunstenaar Marko Riegel is getallenkunstenaar. Als kind […]

‘Mensen denken dat ik lieg …’

“Mensen denken steeds dat ik lieg terwijl ik hen vooral de waarheid vertel. Wat kan ik eraan doen?” Dat mailt ene ‘Paul V.’ (fictieve naam) mij. Paul is een veertiger (met autisme) die door zijn omgeving als ‘pathologisch leugenaar’ wordt bestempeld. Onterecht volgens hem. Meer zelfs, het zijn de anderen die niet naar waarheid handelen, […]

The Bridge

Naar aanleiding van de première van de Zweeds-Deense krimi The bridge (Zweeds: Bron, Deens: Broen), die afgelopen zaterdag op Canvas van start ging, vroeg de Vlaamse krant De Standaard een aantal mensen, waaronder mezelf, naar een reactie en een analyse. Dit stuk is daar een resultaat van.

The bridge is dé te volgen en uitermate spannende serie van dit najaar. Deze Zweeds-Deense-Duitse coproductie speelt zich af in Kopenhagen en Malmö, twee steden die verbonden zijn door de Oresund-brug.

De serie gaat tegen de klassieke beeldvorming in. Saga Norén is een extreem geëngageerde en goed georganiseerde succesvolle werknemer. Het wordt niet met zoveel woorden gezegd maar er is toch iets van aan dat zij autismetrekken zou hebben. Volgens Peter Vermeulen mist Norén wel rigiditeit. Zij is wel een tegenpool van haar Deens collega Martin Rhode. Als die haar zegt dat hij haar altijd mag bereiken, neemt zij dit erg letterlijk.

Het lijkt wel of iedere serie zijn eigen autist heeft. Het labelen van een fictioneel karakter blijft nochtans lastig. Norén blijft een ondoorgrondelijke vrouw. Voor een snelle wip even naar het café … is dat een avondje uit van een autiste? Het lijkt me niet erg realistisch.

Wel is dat ze verrast wordt door onlogische reacties. Ook liever langskomen dan via mail of telefoon afhandelen wat je te doen hebt vind ze raar. De ongemakkelijke t-shirt wissel valt haar niet op. Wel een pluimpje ontvangen als je doet wat je moet doen of verzwijgen voor een goede collega niet als een leugen zien. Het is ook niet duidelijk of ze een ontluikende empathie vertoont of ze eerder een meester in imitatie, camouflage en compensatie is. Martin daarentegen lijkt gedoemd om met zijn ballen bezig te blijven.