1000 vragen aan jezelf #30

Nummer dertig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over wat er de voorbije jaren veranderd is in mijn sociale omgang. Over wat ik nooit meer hoop mee te maken. Hoe belangrijk de mening van anderen is in beslissingen die ik neem. Of ik gemakkelijk een confrontatie aanga. Waar ik het liefst ben, of ik momenteel op een berg of in een dal zit, of ik voldoende aandacht krijg van vrouwen en waarin ik verschil van mijn moeder.

Live vanuit het washok …

Verandering van spijs doet eten. Die raad krijg ik wel eens, maar het blijft voor mij een raadsel wat mensen er precies mee bedoelen. In deze tekst ga ik op zoek naar de betekenis en wat het washok ermee te maken heeft.

Meer kop versus minder zorgen … autisme en verouderen

Eigen lezing van het artikel Nu kopzorgen, straks koppositie van Julie Wevers dat verscheen in NRC van 28 januari 2017 rond de beschermingshypothese, verhoogde plasticiteit van de hersenen van mensen met autisme, en dat mensen met autisme hun ‘achterstand’ zouden inhalen in het verouderingsproces

'Moeten we bang zijn?' … autisme en nieuws

Het zijn barre tijden, aldus lezer Ludovic. We horen het dagelijks op het nieuws. Dat het oorlog wordt, dat de crisis nog torenhoog zal pieken, dat we in een neoliberale hel leven. Ludovic vraagt zich af of we bang moeten zijn. Zowel zijn zoon Jan (10 jaar) als hij hebben een diagnose autisme, laat hij weten. Vooral Jan heeft het af en toe erg moeilijk, maar ook Ludovic voelt zich zelden op zijn gemak bij nieuwsberichten. Op zijn vraag probeer ik in deze blog een genuanceerd en persoonlijk antwoord te geven.

Een leven als stekelvarken … autisme en allergieën

Soms wordt ik een stekelvarken genoemd, omdat ik nogal wat allergieën heb. Niet in de letterlijke maar in de figuurlijke zin, in het kader van het model van de Kernkwadranten, waarin allergieën naast kernkwaliteiten, valkuilen en uitdagingen staan. In deze blog ga ik hier verder op in.

'Wanneer ervaar je jouw handicap en wanneer niet?' … autisme en handicap

Onlangs kreeg ik een mailtje van Diane, psychiatrisch hulpverlener van mensen met autisme die een handicap hebben. Ze merkt dat veel mensen met autisme het moeilijk hebben met zichzelf en het hebben van beperkingen. Terwijl iedereen die heeft, volgens haar, hoewel mensen met autisme daar vaak minder zicht op hebben, en er dan ook vaker tegenaan botsen. Ze vraagt zich af in welke mate ik mijn handicap ervaar en in welke mate niet, en of er situaties zijn waarin ik helemaal geen noemenswaardige beperkingen ervaar. In deze blog probeer ik er genuanceerd op te reageren en te beschrijven hoe ik mijn handicap ervaar.

'Autisme, een verhaal dat nooit ophoudt' … Theo Peeters over autisme

Een transcriptie van een gesprek met Theo Peeters, een Belgische neurolinguïst gespecialiseerd in het autismespectrum, over hoe we het leven van mensen met autisme volgens hem kunnen verbeteren, welke positieve en minder positieve evoluties hij ziet en wat iemand volgens hem nodig heeft om als beroepskracht met mensen met autisme te kunnen samen werken.

Buiten de vakjes … de columniste en de aspergers

Sylvia Witteman, Columniste in de Volkskrant, schrijft vandaag een column over hoe ze zichzelf herkent als Asperger, maar toch niet ingaat op de roep om op zoek te gaan naar een diagnose. In deze blog steun ik haar daarin, omdat die term maar een element is in de weg naar een oplossing.

'Ik heb het altijd al willen doen' … autisme en gedachten

J’ai toujours voulu le faire. Ik heb het altijd al willen doen. Het moet zowat de meest geziene zin zijn in ons land. Op een steenworp van het Centraal Station van Brussel. Ik heb me altijd afgevraagd wat het betekende. Voor hem of haar, voor anderen, voor mij. En in deze blog probeer ik dat uit te leggen.

'Bepaalt iemands veerkracht de uiting van diens autisme?' … autisme en veerkracht

Annelies (43) is lezeres van deze blog, tevens moeder en hulpverlener. Via mail stuurt ze volgende: Onlangs hoorde ik op een lezing over autisme dat iemands veerkracht bepaalt hoe diens autisme zich uit. Ik lees af en toe op jouw blog en kom die veerkracht ook wel eens tegen. Hoe sta jij tegenover de vernoemde uitspraak en hoe zou jij die veerkracht dan omschrijven? In deze blog probeer ik daar vanuit mijn eigen ervaring en kennis op te antwoorden.

"Nu realiseer ik me hoe autisme ons samen hield" … TMS en autisme

John Elder Robison in Switched On (Oneworld Publications, 2016). Waarin John Elder Robison, voormalig autist, via een proefonderzoek met transcraniële magnetische stimulatie zijn autisme experimenteel liet behandelen. Het boek laat zowel de negatieve als positieve kanten van de stimulatie zien. Eén van de minpunten die hij vernoemt is de impact op zijn relatie met zijn vrouw en het verlies van vrienden. Hij kijkt ook anders naar zijn zoon met autisme.

'Het is hier autistisch' … televisie met/zonder autisme

Een persoonlijke bespreking van het programma ‘Het is hier autistisch’, dat loopt op NPO 3, donderdagavond om 21h05. Waarbij ik ook blogs van andere mensen met autisme betrek, en de beeldvorming van autisme zowel als de mindere kanten van dit programma probeer aan te kaarten.

5 tips voor een goede relatie met je huishoudhulp … autisme en huishouden

Op vraag van een aantal lezers maak ik ruimte voor vijf tips die de relatie met een huishoudhulp (poetshulp, thuishulp) kunnen verbeteren volgens mij. Een overzicht maken van alle alternatieven en wat je zelf verwacht, een realistisch en duidelijk takenpakket maken, zorgen voor degelijk materiaal en af en toe tijd maken voor een gesprekje zijn enkele daarvan. In deze blog ga ik dieper in op deze vijf tips.

Een Sisyfusmoment … het alleen doen

Er komt altijd dat moment waarop iemand vraagt waarom ik het alleen doe. Dan zoek ik moeizaam naar een antwoord. Al zou ik de vraag ook kunnen terugkaatsen. Waarom doe je het met anderen? Zeker als het logischerwijs niet hoeft.

Dagen met of dagen zonder … op zoek naar een evenwicht

In de reeks ‘dagen zonder …’ is er intussen een eindeloze reeks aan variaties ontstaan. Maar vaak heb ik de indruk dat de uitdaging die mensen aangaan veel minder een uitdaging is maar eerder iets wat ze al doen of laten, of een definitief afscheid. Bovendien heb ik meer zin in ‘dagen met’. In deze blog ga ik daar verder op in.

Soms is de laatste indruk de belangrijkste … een ex-lief op de tram

Wachtend op de tram, op weg naar hier, kwam ik vandaag een vroegere schoolvriendin tegen. Van vijfentwintig jaar terug. Zeg maar gerust schoollief. Een lief dat naast mij in de klas zat. Op dezelfde groene houten schoolbank. De tweede van rechts. Altijd dezelfde bank. Hoe deze ontmoeting, drie haltes lang, duurde, en hoe ze afliep, lees je in deze blog.

1000 vragen aan jezelf #29

Nummer negenentwintig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over het verzinnen van doemscenario’s en uitstelgedrag, of ik dieren net zo belangrijk vind als mensen, welke Olympische sport ik zou willen uitoefenen mocht ik kunnen uitkomen. Over hoe de meest onvergetelijke dag eruit zag/ziet, wie of wat ik zou redden uit een brandende woning, en naar waar ik zou verhuizen mocht ik naar het buitenland kunnen. Over wat mijn beste keuze tot nu toe was, wie ik het meest bewonder en of ik mensen gemakkelijk vergeef.

1000 vragen aan jezelf #28

Nummer achtentwintig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over wat mijn minst favoriete vervoermiddel is, of ik gemakkelijk fouten kan toegeven, wat ik nooit meer wil doen. Over wat mijn standaard gemoedstoestand is, welk eten ik onder geen beding zou eten en wat er onder mijn bed ligt. Of ik liever samen of alleen werk, welke misvatting mensen hebben over mij, en voor welke fout ik mezelf nog steeds straf. Tot slot komt de vraag welke lichaamsbeweging mijn favoriet is.

1000 vragen aan jezelf #27

Nummer zevenentwintig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over stil staan bij het leven, wat iedereen eens zou moeten proberen in zijn of haar leven. Over wat ik zou tekenen of schilderen mocht ik iets maken van een plaats waar ik ben geweest. Over hoe mijn perfecte dag zou eindigen. Over wat ik al eens (bewust of onbewust) heb gestolen, welke goede doelen ik zoal steun, hoe mijn droomhuis eruit ziet, en of ik vaak beloften doen (en of ik die nakom). Tot slot hoe ver ik zou gaan voor geld en of ik vaak eigenwijs ben ten koste van mezelf.

1000 vragen aan jezelf #26

Nummer zesentwintig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over welke sport ik denk goed in te zijn, of ik vaak interesse veins, of er mensen zijn die ik nooit zou willen ontmoeten en wat mijn favoriete scheldwoord is. Over welke verschrikkelijke ervaring uit het verleden ik graag zou uitgewist zien, of en hoe ik me goed kan ontspannen, in welke kleren ik me het best voel en wat ik dacht dat ik me nooit zou overkomen. Tot slot of ik van een/het ander geslacht zou willen zijn en van wie ik wel eens moe word.

1000 vragen aan jezelf #25

Nummer vijfentwintig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over een missie in het leven, of ik verslaafd ben aan iets, welk overlijden me het meest heeft aangegrepen (tot nu toe). Over een mogelijke titel van mijn autobiografie en hoeveel ik lijk op wie ik zou willen zijn. Over wanneer men een relatie zou moeten beëindigen en hoe belangrijk werk is voor mij. Over wat ik graag goed had willen kunnen, en of geld gelukkig maakt. En tot slot of ik soms twijfel aan het bestaan van anderen

Voor het te laat is … het begin van 2017

Vandaag, de eerste dag van het nieuwe jaar, begon hier zoals elke zondag. Alleen was het dit keer wel een symbolisch begin. Van een nieuw jaar. Aangezien ik goed ben in beginnetjes, doe ik ook vandaag een poging. In deze blog een blik op de weg naar 2017 die nog voor een heel groot stuk in dichte mist is gehuld.

Voor het te laat is … het begin van 2017

Vandaag, de eerste dag van het nieuwe jaar, begon hier zoals elke zondag. Alleen was het dit keer wel een symbolisch begin. Van een nieuw jaar. Aangezien ik goed ben in beginnetjes, doe ik ook vandaag een poging. In deze blog een blik op de weg naar 2017 die nog voor een heel groot stuk in dichte mist is gehuld.