Hoe denken mensen met autisme? … over autistisch denken

Het is telkens een eer en plezier te mogen spreken voor een groep geïnteresseerde mensen met allerlei vormen van betrokkenheid met (mensen met) autisme. Zo sprak ik onlangs voor een regiowerking van de Vlaamse Vereniging Autisme rond het onderwerp ‘autistisch denken’. Vanuit het perspectief van geïnteresseerde liefhebber met ervaringen en enige kennis. Op vraag van het publiek geef ik hieronder de presentatie, en een korte samenvatting van wat gezegd is.

'Denken mensen met autisme echt zo anders?' … autisme en denken

Vlak na de aankondiging van een voordracht die ik geef voor een regio van de Vlaamse Vereniging Autisme, rond ‘autistisch denken’, stuurde Joris, geabonneerd op Tistje, mij een mail. Joris schreef dat hij zelf autisme heeft, en de aankondiging heeft gelezen. Vooral de laatste zin, of mensen met autisme anders denken dan mensen zonder autisme, integreert hem. ‘Ik kom wel eens tegen dat je als autist een andere blik op de samenleving zou hebben, kritischer zou zijn, en daardoor buiten de hokjes zou denken. Of dat ik door mijn autisme ‘anders’ zou zijn. Maar wat wordt daar dan mee bedoeld? Als ik andere autisten ontmoet, merk ik daar ook niet echt iets ‘anders’ aan. Denken en zijn mensen met autisme echt zo anders? Hoe zie jij dat?’ In deze blog probeer ik daar een zo genuanceerd mogelijk antwoord op te geven vanuit eigen ervaring en verwijzing naar onderzoekers.

1000 vragen aan jezelf #44

Nummer vierenveertig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Wat er meer gepast is in een urinoir: naar beneden kijken of een praatje maken met de persoon die naast je staat te plassen. Wat volgens mij een redelijk bedrag zou zijn van het losgeld mocht ik gekidnapt worden. Of ik veel hoogtepunten zou willen meemaken als dat zou samen gaan met veel dieptepunten. Met wie ik onlangs een leuk gesprek heb gehad. Als tijd geld is, wat dan de waarde van een dag is. Welk liedje ik voor het laatst heb gezongen. Of ik bij een kroegtwist de flessenwerper of de stoelkraker zou zijn. Of ik op het vliegtuig liever naast een obees persoon of naast een praatvaar zou zitten. Of ik wel eens een lange wandeling op mijn eentje maak. En tot slot wat ik zou bestellen voor mijn laatste avondmaal.

'Dat ik autisme heb, betekent niet dat ik niets heb met gevoelens' … autisme en gevoelens

In het artikel ‘Just because I’m autistisc doesn’t mean I don’t empathize’ dat donderdag verscheen in de Chicago Tribune schrijft Alaina Leary hoeveel schade ze ervaren heeft van de ‘mythe’ dat empathie en autisme elkaars tegengestelden zijn. Ze beschrijft dat ze wel vaak niet weet hoe emoties, vriendschap, partnerschap in de juiste/passende mate en juiste/passende context te zien. In deze blog schrijf ik een vrije vertaling/eigen lectuur van het artikel.

Autisme is niet blauw. Smurfen wel … politiek incorrecte verhalen over autisme

Een kort leesverslag van het boek ‘Autisme is niet blauw. Smurfen wel: politiek incorrecte verhalen over autisme’ van Peter Vermeulen (Autisme Centraal). Waarin Peter Vermeulen onder andere de diagnostische inflatie hekelt en onder andere pleit voor een streven naar neuroharmonie: al de verschillende breinen met elkaar in harmonie brengen in functie van levenskwaliteit en geluk. Een vlot leesbaar, mooi gelayout, inspirerend en vaak humoristisch geschreven boekje.

200 vragen aan Tistje … leven als mens (met autisme)

Sinds 25 februari van vorig jaar werk ik aan een nieuwe serie, de 1000 vragen aan jezelf. In deze blog leest u een overzicht van de eerste 200 vragen. Telkens probeer ik, trouw aan het concept van Tistje, de vragen ruimer te kaderen, en verder te gaan dan het anekdotische. Van met wie ik het best kan opschieten tot op welke leeftijd ik in Sinterklaas geloofde, van welke (super)kracht ik graag zou hebben tot wat ik waardeer in mijn/een partner/levensgezel, van hoe onafhankelijk ik in het leven sta tot of ik gevoelig ben voor kritiek. Over het leven, lijden en lust dus. Zonder dat daarbij autisme op expliciete wijze ter sprake komt, maar uiteraard erdoor beïnvloed, in het ene al meer dan in het andere, soms helemaal niet en soms al te nadrukkelijk.

1000 vragen aan jezelf #43

Nummer drieënveertig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Of ik het belangrijk vind mijn opinie te laten horen. Wat vrouwen willen. Hoe ik een derde oog zou gebruiken mocht ik dat hebben. Of ik gemakkelijk negatieve ervaringen of gedachten van me kan afzetten. Wat er in mijn boekenkast staat. Wat mijn handschrift zegt over mij. Hoe mijn handigheid zich verhoudt tot mijn verstand. Welk lichaamsdeel ik met wie zou willen delen mocht ik daartoe de kans krijgen. Mocht er een broodje naar mij genoemd worden (wat een idee!) wat er dan zou op mogen. En niet in het minst en tot slot hoe goed ik kan zwijgen.

'Wie zou je willen laten verrijzen?' …

Straks is het Pasen. De Paashaas komt. Of het paaskonijn, de paasolifant, het paaspantoffeldier … Maar, alle gekheid op een stokje, voor mij is de kern van dit P/paasfeest de V/verrijzenis. In dit stukje geen theologie maar, naar aanleiding van artikels in de krant, stilstaan bij wie ik graag zou willen herrezen zien.

'Neem hem maar mee' … autisme en crisis

Een stukje over een situatie die aan bod kwam in De Noodcentrale, een televisieprogramma over de mensen die werken in de alarmcentrales waar je telefonisch terecht kan bij een crisis. Onder andere door agressie van een jongere met autisme. Een facet van autisme dat al eens vergeten wordt.

'Mens, erger je niet (aan afzeik-pers)!' … autisme en beeldvorming

In mijn mailbox ontving ik vandaag een mailtje van Mario (34). De zus van Mario heeft een kindje met autisme, en daarnaast komt Mario ook in contact met kinderen met autisme in de lagere school waar hij les geeft. Mario wijst me op een artikel in De Volkskrant Magazine over (onterechte) labeling en geveinsde psychische aandoeningen in Nederland en vraagt me wat ik ervan denk. In dit artikel probeer ik een kritische maar genuanceerde analyse te maken vanuit perspectief als mens en persoon met autisme. Daarin onder andere een oproep tot meer concrete sensibilisatie van sensatiejournalisten.

Wat na de autisme week? … autisme en sensibilisatie

De (Wereld) Autisme Week is voorbij. Elk jaar is er één dag, één week om te spreken over autisme zonder meteen afgewend te worden. Het is kort, die dag, die week. Er is zoveel te doen. Zoveel te vertellen. We willen graag bewustzijn en inzicht. We willen graag geduld en begrip. En zoveel meer. Tot het een oud nieuwtje is. Tot het gearchiveerd is. Met aardappelschillen, oud brood en wortelrestjes in vuilnis beland. Op naar Wereld Autisme Dag 2018? Of wordt bewustzijn dit jaar bij sommige mensen toch een aanzet tot acceptatie? Ook van de minder charmante, mediagenieke en minder communicatieve mensen met autisme? In dit stukje enkele gedachten over wat na de (wereld) autisme week 2017.

1000 vragen aan jezelf #42

Nummer tweeënveertig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over mijn doucherituelen. Over, gesteld voor de keuze fanatiek te zijn met geld, seks, sport, religie of voeding, voor welke van deze ik dan zou kiezen. Over hoe ik zou reageren mocht ik gezegd worden dat een ontroerend gedicht dat ik las geschreven was door software. Over de meest bruikbare kritiek die ik heb ontvangen. Over wie ik het meest recente kaartje heb gestuurd. Over hoe ik een moeilijk mens zou omschrijven. Wanneer ik het laatst in een microfoon heb gepraat. Over wat ik zou aanvullen bij de zin ‘de meeste mensen zijn …’. In welke situaties ik doorgaans geneigd bent te liegen (of liegen te benaderen). En of ik wel eens een middagdutje doe.

Vrijdag, 10:25 …

Vrijdag, 10:25 … een momentopname van een gebeurtenis en ontmoeting met enkele mensen in de buurt en de politie bij de glasbak en bij een kunstwerk dat onlangs is aangebracht in onze wijk.

10 autismevriendelijke communicatietips … autisme en communicatie

Doorgaans wordt verwacht dat mensen met autisme hun communicatiestijl aanpassen. Dat getuigt echter van weinig respect tegenover welke inspanningen ze al doen in het dagelijks leven. In een gelijkwaardig gesprek komt respect steeds van twee kanten. Daarom maakte de Vlaamse Vereniging Autisme een mooi vormgegeven flyer met 10 autismevriendelijke communicatietips. Deze tips werk ik hierna uit vanuit mijn eigen beleving.

1000 vragen aan jezelf #41

Nummer eenenveertig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over wat ik over sla in de krant, wat ik doe met (mijn) grijze haren en wat er op de meest recente foto op een van mijn sociale media staat. Ook of ik liever op de voorgrond of op de achtergrond sta, of ik liever een briefje van vijf euro zou vinden op straat of mijn sokken die ik dringend nodig heb, en of ik liever nooit meer in de opstopping zou staan of het nooit meer koud hebben. Tot slot voor welk televisieprogramma ik mezelf graag zou opgeven, hoe ik mijn boterham het liefst beleg, als ik zou mogen kiezen als ik op een onbekende plaats zou ontwaken of dat het midden van de woestijn zou zijn of het midden van een onbekend plas water in een roeibootje, en hoe amicaal ik eigenlijk ben.