Ik begon met therapie omdat ik vastzat in een verlammende angst. Ik durfde niet meer naar de brievenbus gaan, uit schrik voor wat erin zou zitten. Ik was doodop van het gepieker. Alles rond me absorbeer ik, en analyseer ik tot in het oneindige. Dat kost me veel fut. Mijn prikkelmeter gaat veel sneller in het rood dan bij anderen. Het geeft een benauwd gevoel. Jarenlang heb ik daarmee rondgelopen.

Tot ik wist dat ik niet verder kon. Ik wilde altijd graag geliefd zijn. Vanzelf ga je die schijn hooghouden, omdat je bang bent voor wat mensen van je denken. Dat maakt het extra zwaar. De realiteit is: er komt geen glitter uit mijn gat. Ik ben maar een mens, en heb soms een mindere dag. Na een tijd heb je nog nul komma nul energie. Rond mijn 30ste heb ik hulp gezocht bij mijn huisarts en een psycholoog.

Helemaal weg zijn mijn angsten niet, maar het is niet meer allesoverheersend. Ik heb ook geleerd dat alles in mijn hoofd samenhangt. Ik ben hoog sensitief, en weet sinds anderhalf jaar dat ik een vorm van autisme heb. Net als mijn zoon van 9. Ik ga niet op zoek naar al die labeltjes, maar het helpt me om te verklaren wat ik al mijn hele leven voel. Ik heb niks om me over te schamen. De ene dag is up , de andere down . En dat is oké. Als mijn klein druppeltje op de hete plaat anderen helpt om dat in te zien, maken we weer een sprong vooruit.

Evy Gruyaert (Belgische vertaler-tolk, schrijfster, sportmotivational, meest sexy radiofiguur, juwelencreator, presentatrice) in “De schijn hooghouden maakte het extra zwaar” (naar aanleiding van het tv-programma Therapie) van Dennis van Goethem in Het Nieuwsblad van 18 januari 2022

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *
You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>