Precies op tijd, schuift de weerman aan, op de radio. Hij vertelt dat het weer dat storm wordt genoemd nog niet voorbij is. Meer zelfs, het kan nog pittig waaien. Er is hier en daar, hier bijvoorbeeld en elders, nog kans op wat neerslag. In de vorm van regen, buiten, op straat, tegen de ramen en op de mensen en honden die wandelen. Een kat krijg je met dit weer niet buiten, zeker niet die van ons. Die nestelt zich hoog op haar krabtoren, met uitzicht op de vlammetjes van de kachel. En hier op mijn blog, druppelt het, in de vorm van virtuele inkt. 

Op de televisie in de leefkamer staat Klara Continuo op. Als muzikale illustratie van een aantal verbluffende winterbeelden. Het is -2°c op een besneeuwde berg in Oostenrijk, lees ik. Je kan hun toeristische dienst bellen voor meer informatie. Op een Zwitserse alp, 2.150 meter hoog, liggen de skiliften er verlaten bij, alles is wit, met uitzondering van bossen en rotsen. In de binnenstad van München, Duitsland, sneeuwt het dan weer een beetje. In de buurt van de oude steenkoolmijnen in Belgisch Limburg verroert er niets. En daar zie ik zelfs een beeld van een strand, op een boogscheut van hier, met enkele wandelaars, en een enthousiast kwispelende hond.  

Straks zie je mij daar vast ook. Tenzij ik hier blijf plakken, nadat ik brood gehaald heb. Aanschuiven hoeft allang niet meer. Google berekent voor mij wanneer de rijen in onze bakkerij het kortst zijn, en ik kan vooraf bestellen, betalen en het vers brood op eender welk gewenst moment afhalen. De gewonnen tijd kan ik dan inruilen voor een frisse neus aan het strand. Of om het boodschappenlijstje af te werken dat hier naast me ligt. 

Eens dat achter de rug is kan ik eindelijk beginnen ‘werken’. Een nieuw artikel in het tijdschrift Sterkmakers in Autisme afwerken bijvoorbeeld. Al kan ik moeilijk kiezen tussen drie kanshebbers. Een stukje schrijven voor een kennis op social media die mij vraagt hoe mensen met autisme in het algemeen omgaan met het prikkelend (soft) erotische beeldmateriaal dat gewild en ongewild wordt aangeboden. Dan zijn er ook nog enkele vragen binnengekomen op de mail van mijn blog, die van dicht of van ver of ook helemaal niet met autisme te maken hebben. 

Ondertussen is mijn hoofd ook nog bezig met van alles. Het probeert gisteren een plaats te geven bijvoorbeeld. Gisteren was ik in Gent, bij een vorming rond ambassadeurschap in autisme, bij Sterkmakers. Dat viel heel goed mee, want ik wist niet echt goed waar ik me aan mocht verwachten. Een mengeling van uitwisseling, creativiteit en reflectie, daar kon ik wel billijken. Ik kijk dus alvast uit naar de volgende sessie(s). En dan was er ook nog die autorit door wind en regen en een gps die af en toe tilt sloeg, al dan niet door Franklin-de-storm (die ik liever François of Fiducia had genoemd). Prikkels alom dus. Prikkels die meestal inspireren. Niet steeds tot duidelijk zichtbare actie, maar altijd tot iets. Tot gedachten, gevoelens, gedrag … Tot dit bijvoorbeeld.  Tot morgen.


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *
You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>