Tistje in 2016

In welke wereld leven we?

In welke wereld leven wij? Het is vaak een uitroep of retorische vraag, en in andere gevallen het begin van een maatschappelijk of theoretisch betoog. Ik kan vooral zeggen in welke wereld ik (volgens mezelf) leef, en in deze blog doe ik daartoe een poging.

1000 vragen aan jezelf #24

Nummer vierentwintig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over wat ik weiger te begrijpen, welke anekdote ik nog vaak over mezelf hoor, welke dag in mijn leven wel eens zou willen overdoen. Ook of ik liever meer geld of meer tijd zou hebben. Of ik zou willen wat de toekomst brengt. Of ik mijn grenzen goed kan aangeven. Of ik ooit in een gevaarlijke situatie ben terechtgekomen. Of ik soms een of andere tic heb. Tot slot of geluk volgens mij een doel of een momentopname is en wat ik zou zien mocht ik uit het raam kijken van van een huis met een droomzicht.

De eindejaarsvraagjes van Tistje …

Gewoontegetrouw een blog met de eindejaarsvraagjes, over wat bij mij als mens is bijgebleven en wat ik anderen wens in het volgend jaar.

Echt een autist uit het boekje …

Erik Jan Harmens in Het Parool van 24 december 2016 over Dave die volgens hem een autist volgens het boekje in. Hij legt vervolgens uit waarom het echt wel belangrijk is precies te zijn in een tijdstip om af te spreken.

Naar een autismevriendelijk Vlaanderen … visie en bedenkingen

Samenvatting en korte bespreking van de tekst ‘naar een autismevriendelijk Vlaanderen’ van de Taskforce Autisme binnen het beleidsdomein Welzijn van de Vlaamse Regering, waarin een beeld van autisme en de impact ervan op het dagelijks leven wordt geschetst evenals tien aanbevelingen in functie van een autismevriendelijke samenleving.

‘Theelichtjes langs de tunnel naar hoop’ … autisme en hoop

Mieke Stevens in ‘Ik voel wat jij voelt’ in het tijdschrift Autisme Centraal, 2011/02 over de betekenis van de diagnose autisme en wat volgens haar de sleutel van het leven met autisme is.

Omgaan met angst in de kerstperiode … autisme en kerstmis

Vier tips om beter om te gaan met angst in de kerstperiode als je autisme hebt en om zo aangenaam mogelijk te leven. Geïnspireerd door de blog van Emma Louise Bridge, Coping with Anxiety at Christmas if you are on the autism spectrum, op de blog van Jessica Kingsley Publishing (13 december 2016)

‘Wat als je morgen niet meer kan doen wat je vandaag goed kan?’ autisme en toekomstbeeld

Norah (23) mailt me met een vraag in het kader van haar opleiding orthopedagogie. Wat als je morgen niet meer kunt doen wat je vandaag goed kan? Heb je dan een plan B? Staat je autisme je in de weg of helpt het je (bv omdat je minder vast zou hangen aan sociale conventies) om een radicale ommezwaai te nemen of een volledig nieuw pad in te slaan? In deze blog probeer ik daarop een antwoord te geven vanuit mijn eigen ervaringen. Voor iemand anders met autisme kan dit uiteraard heel anders zijn.

‘Als je het weet, is het al voor de helft minder’ … de zanger en autisme

Nederlandse zanger en schrijver Hans de Booij in ‘Geveld door Annabel’ in het Nederlandse weekblad NieuweRevu van 21 december 2016 over diens autisme en na de vaststelling ervan zijn nieuwe moed om vooruit te kijken.

‘Voor autisten is het bijzondere heel gewoon’ … autisme en talenten

In Für Autisten is dat Besondere völlig normal van Gerhard Königer in de Schwabische Post van 17 december 2016 wordt de visie van een bepaalde school over autisme als een vorm van begaafdheid met beperkingen en talenten uitgelegd. Uit dit artikel een kernfragment.

De warmste tijd van het jaar … de kerst overleven

‘De warmste tijd van het jaar’ komt eraan, want zo wordt de kerst paradoxaal genoeg wel eens genoemd. Maar hoe kan je volgens mij de periode rond kerst en nieuwjaar het best overleven. Of er eventueel van genieten. In deze blog enkele tips en eigen ervaringen.

‘Maar een vleugje autisme, wat is dat?’

.Joel Vanofsky in Bad Animals: A Father’s Accidental Education in Autism (Arcade Publishing, 2012) over hoe hij te horen krijgt hoe zijn zoon, Jonah, ‘een vleugje autisme’ heeft en wat dat concreet betekent.

‘Autisme is een handicap in onze samenleving’ …

Janneke van Bockel verklaart in IJskastmoeder: een kind met autisme in huis (Lannoo, 2016) waarom autisme volgens haar een handicap is in onze samenleving.

The Autism Spectrum Guide to Sexuality and Relationships … een kort leesverslag

Een kort leesverslag van The Autism Spectrum Guide to Sexuality and Relationships (Jessica Kingsley, 2016) van Emma Nugent Goodall, Wenn B. Lawson (Voorwoord) en Jeanette Purkis (Voorwoord), een boek over intimiteitsbeleving en seksualiteit binnen liefdes – maar ook andersoortige relaties.

Haar stille stem: autisme doorbroken … een kort leesverslag

Korte bespreking na het lezen van Haar stille stem: autisme doorbroken van Arthur Fleischmann (The House of Books, 2013), oorspronkelijk verschenen als ‘Carly’s Voice’, over een vader wiens dochter aanvankelijk niet-verbaal autisme heeft maar uiteindelijk, na veel ondersteuning, schriftelijk een zekere vorm van communicatie ontdekt.

‘Van een grapje over autisme houdt hij niet’ …

Pieter de Leeuw in Esquire van 13 december 2016 over Stephan, een jongen met autisme die voetbalt maar over zijn autisme niet wil spreken, en dat uitstelt tot zijn volwassenheid.

‘Ik wil graag normaal zijn, is dat raar?’

Katrien (26) stuurt me per mail deze vraag : “Ik heb niet echt problemen met mezelf, maar ik wil graag zo normaal mogelijk zijn. Naar het schijnt heb ik autisme, en dan kan het niet om te zijn en te doen zoals de anderen. Maar is dat zo raar wat ik wil?” In deze blog probeer ik Katrien een genuanceerd antwoord te geven vanuit eigen ervaringen.

Bekende autismeboeken … Thinking in Pictures – Temple Grandin (1995)

In een nieuwe reeks … bekende autismeboeken kort besproken … komt als eerste boek ‘Thinking in Pictures’ van Temple Grandin, uitgegeven in 1995

Mijn visitekaartje in vijftien vragen …

Mijn visitekaartje in vijftien vragen … geïnspireerd door een vragenlijstje van de Vlaamse Vereniging Autisme ter gelegenheid van de Wereld Autisme Dag.

‘Roept het affectieve en relationele leven dan geen vragen meer op?’ … autisme en psychoanalytische psychotherapie

Gaston Cluckers, Christine Leroy en Nicole Vliegen (red.) in Het raadsel autisme. Psychoanalytische psychotherapie? (Garant, 2012) over de verhouding van de biologische basis van autisme en de zoektocht naar psychogene dimensies en invalshoeken voor psychotherapie.

(On)beperkt leven met autisme … veranderingen, houdingen en fases

Net als onze ontwikkeling, evolueert ook onze autismebeleving, en dus ook de houding daar tegenover. In deze tekst ga ik dieper in op vier mogelijke houdingen in de omgang met (beperkingen die voortvloeien uit) autisme, en hoe de voortdurende verandering van autisme niet alleen mijn houding tegenover autisme beïnvloedt maar ook de communicatie erover met anderen. Die blijven meestal hangen in één beeld en doen alles wat daarvan afwijkt af als misbruik, overcompensatie of ontkenning.

‘Misschien miste hij wel niks’ …

Tiny Fisscher in That ’s it! : Step(h) to stardom (Moon, 2011) waarin Stephanie, een fotomodel, kennis maakt met verschillende personen die haar tonen dat de wereld allesbehalve perfect is, zoals Rowan, een jongen met autisme. In dit fragment mijmert ze over die ontmoeting.

1000 vragen aan jezelf #23

Nummer drieëntwintig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over nieuws dat me recent bang of boos heeft gemaakt. Of ik mezelf vaak een pauze gun. Wat het ergste is wat ik over mezelf heb horen zeggen. Of ik mensen in hokjes duw en waarom. Van welk geluid ik hou. Welk kunstwerk mij het meest heeft geraakt. Of ik zou overwegen een vluchteling in huis te nemen, en onder welke omstandigheden. Of ik alles wil verklaren. Wanneer ik voor het laatst mijn angst(en) opzij heb gezet. En of ik iets bijzonder doe voor mijn gezondheid.

Zwarte vrijdag: de zwartste dag van het jaar?

Tot voor kort wist ik niet wat Zwarte Vrijdag betekende, wel wat de andere Zwarte Weekdagen waren. In deze blog ga ik op verkenning en wat het voor mij kan betekenen.

‘Liever dat ze me vragen over autisme dan vasthouden aan verkeerde ideeën’

Catherine Mann en Karen Booth in Intiem 2238: Liefde op de ranch: Rodeo en Robijnen 2 (Harlequin, november 2016) met een dialoog tussen man en een vrouw, moeder van een zoon met autisme, over de moeilijke relatie met autisme van haar ex-man en familie.

Waarom de jonge kunstenares Alice op autisme werd getest …

Mark Lamprell in Een liefde in Rome (A.W. Bruna, 2016) over waarom de jonge kunstenares Alice, die naar Rome reist, door haar moeder op autisme getest werd.

Een brief aan Sinterklaas … autisme en sinterklaas

Beste Sint, Een brief schrijven zou wonderen doen. Het doet iets met een mens. Ook met mij. Niet alleen omdat ik nostalgisch terugdenk aan al die brieven die ik heb geschreven.

‘Beroepsplezier pas mogelijk als beroep aansluit bij je brein’ … autisme en beroepskeuze

Dick Swaab in Ons creatieve brein: hoe mens en wereld elkaar maken (Uitgeverij Contact, 2016) over hoe de keuze van ons beroep best aansluit bij ons brein, zoals autisme neigt tot technische beroepen bij hogere begaafdheid en tuinbouw bij lagere begaafdheid. Toch, telt Swaab, moet iedereen de kans krijgen om naar eigen belangstelling de keuze voor een beroep te maken.

‘Wat als je zou samen leven met een niet-autiste?’ … autisme en relaties

Wat als ik zou samen leven met een niet-autiste, met iemand zonder autisme ? Die vraag krijg ik wel eens, en deze keer van Jacqueline, vrouw met autisme die al tien jaar (gelukkig) samen leeft met een niet-autistische man (‘een echte vent’, zegt Jacqueline). In deze blog probeer ik een antwoord te formuleren op die vraag, voor zover ik me dat kan verbeelden natuurlijk.

‘Het probleem is : Iedereen denkt dat het zomaar kan iemand uit te sluiten’ … autisme en inclusie

Lynn Kern Koegel (University of California) in Autism Adulthood: Strategies and Insights for a Fulfilling Life (Skyhorse Publishing, 2016) van Susan Senator en John Elder Robison over wanneer inclusie voor mensen met autisme begint.

‘Hij moet altijd een vinger bij het uit-knopje kunnen houden’

Een belangrijke les die ik al snel leerde over autisme was dat Rain Man, de film uit 1988 met Tom Cruise en Dustin Hoffman, géén documentaire is. Autistische kinderen beschikken… Read more ‘Hij moet altijd een vinger bij het uit-knopje kunnen houden’ →

Een rode draad van talenten … VVA-congres Accent op talent, autisme werkt

Iedereen heeft talent, zoveel is zeker. Iedereen, dus ook mensen met autisme, in de meest diverse vormen. Al is de weg naar een goede context, een waarin die talenten tot bloei kunnen komen, vaak kronkelig en pittig. Dat en nog veel meer komt aan bod in dit verslag over het Congres van de Vlaamse Vereniging Autisme dat op 15 oktober doorging in Gent. Het is een langere versie van het verslag dat verschenen is in het VVA Magazine van november 2016.

Monoloog van een autismecriticus

Een monoloog van een autismecriticus – opgebouwd uit enkele reacties van mensen op mijn blog en getuigenissen, en gesprekken met mensen uit mijn omgeving, die het autisme en wat ik doe relativeren.

Met omwentelingen naar de winter … autisme en heroriëntatie

Sinds kort heb ik wat groen voor mijn raam, een van de omwentelingen in mijn leven, als gevolg van een aantal projectjes die ik opzette om verder te ontwikkelen. Omdat je niet altijd op anderen kan wachten. Wat dat als gevolgen had, daar gaat deze blog over.

Een geval van figuurlijke valvrees …

Over vallen, en laten vallen, van dingen, van mensen. Over gebroken dingen en over lijmen terug heel maken of het laten Over leren vallen, een valtraining en een valcoach.

‘Wat betekent de wintertijd voor u?’ … autisme en tijd

Wat de wintertijd voor mij betekent, beste Esme (43), dat hangt af van wat u ermee bedoelt. Doelt u op de tijd van heerlijk koude dagen, warm onder het deken, hete chocolademelk en feeërieke verlichting. Of doelt u eerder op het gefrutsel met de klok, die socio-economische routine die vandaag haar feestdag viert? In deze blog ga ik op beiden in.

Een wankel evenwicht … autisme en omgaan met geld

Elk einde van de maand trek, naar goede gewoonte, ik een lijn. Een lange lijn. Zo lang als het wit blad reikt, het blad dat op dat moment voor me op tafel ligt. Vervolgens trek ik er nog een, haaks op de vorige. Daaruit volgt een blog over wat Rudi Simone in haar nieuwste boek ‘The A tot Z of ASDs’ schrijft over mensen met autisme en omgaan met geld en hoe ik er zelf tegenover sta.

Nood aan wederzijdse theory of mind … autisme en inleving

Dr. Luke Beardon (@SheffieldLuke) over waarom mensen zonder autisme volgens hem eveneens een beperkte theory of mind hebben en hoe ze beter (mensen met) autisme zouden kunnen leren verstaan.

Als je één autist hebt gezien … autisme en clichés

Nick Chown in Understanding and Evaluating Autism Theory (Jessica Kingsley Publishers, 2016) over wellicht de meest gebruikte uitspraak in voordrachten over autisme: als je één autist hebt gezien, dan heb je slechts één autist gezien. En waarom deze uitspraak herhalen wel nog zinvol kan zijn.

‘Waarom aardig zijn als je het niet wil zijn?’ … autisme en etiquette

Jasmine (49) mailt me allereerst haar dank voor mijn blog en heeft tevens een vraag. “Telkens ik in gezelschap ben, wordt ik aangemaand eens een beetje aardig te zijn, niet zo chagrijnig of zuur uit de hoek te komen” schrijft ze. Hoe zou ik daar iets aan doen, en waarom zou ik aardig moeten zijn als ik het niet wil, vraagt ze vervolgens. In deze blog ga ik op haar vraag in.

‘Bang om op schoolreis te gaan, wat kan ik doen?’ … autisme

Af en toe schrijft ook een jongere een mailtje of post er iemand van die leeftijd een reactie met een vraag. Zoals Danny (17). Hij mailt me het volgende. Ik moet dit jaar op schoolreis naar Turkije, maar ik zie dat echt niet zitten met pestkoppen, vliegen en al dat geweld daar. Ik ben bang, Turken zijn ook zulke gemene mensen. Heeft u raad? Zat u ook op een gewone school en hoe deed u dat toen u op school zat? In deze blog probeer ik hem een antwoord te geven.

1000 vragen aan jezelf #22

Nummer tweeëntwintig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over terugkerende conflicten, over waar ik me dagelijks op verheug. Of winnen voor mij belangrijker is dan meedoen. Hoe ik omga met erotiek in het straatbeeld. Of ik mezelf wel eens anders voordoe dan wie ik ben. Waarin ik op mijn vader lijk. Of er volgens mij leven is na de dood. Wat voor type ruziemaker ik ben. Of ik meteen wakker ben ’s ochtends. En tot slot hoe mijn lach klinkt.

“Ze maken misbruik van mijn autisme” … autisme in de roddelpers

Het zal je maar overkomen. Je bent man, je hebt autisme en denkt bij een Thaise of Bosnische schone het geluk, de liefde van je leven te vinden. En wat blijkt? De vrouw in kwestie is alleen uit op geld en een huwelijk om zich te kunnen vestigen. Het is een verhaal – dat voor beide geslachten kan gelden – voorkomt in de roddelbladen. Waar als kop vaak staat “ze maken misbruik van mijn autisme”. Maar wie maakt er eigenlijk misbruik en van wat? In deze blog probeer ik daar iets over te schrijven.

Tussen ontsteltenis en onthechting … brief aan mijn jongere ik

Een brief aan mijn twintig jaar jongere ik, over wat wij gemeen hebben en waarin ons leven verschilt – met als rode draad de druk die wij ervoeren en ervaren, en hoe we ermee omgaan en omgingen.

Vindt u het jammer dat u als autist bent geboren?

Janna (19) stuurt me per mail een dankwoord (‘je getuigenis voor onze school was enorm interessant, dankjewel’) en de vraag of ik het jammer vind of ik als autist ben geboren. In deze blog probeer ik haar vraag zo eerlijk mogelijk te beantwoorden.

“Veel van mijn autisme werd aanvankelijk gezien als gevolg van mijn ras of geslacht”

Citaat uit het artikel “Gender stereotypes have made us horrible at recognizing autism in women and girls” van 12 oktober 2016 (geciteerd door de uitgever Jessica Kingsley Publishers en oorspronkelijk verschenen op QZ.com).

Geen moeders van de trein duwen alstublieft … autisme en vroeger

Throw momma from the train. Op dat gespreksonderwerp, een film met Danny De Vito & Billy Crystal uit 1987, kwamen een kennis en ik tijdens een gesprekje op de trein naar het congres van de Vlaamse Vereniging Autisme. We waren in een nostalgische bui, en mijmerden over vroeger. Over het beeld dat we hadden over de moeders van andere autisten, een beeld dat later gelukkig is bijgesteld.

Tussen observatie en reactie … autisme en communicatie

Dit artikel is een verslag van de voordracht die ik gaf voor de Vlaamse Vereniging Autisme, regio Roeselare. Ik ga dieper in op drempels en ervaringen over communicatie, hoe communicatie volgens mij verloopt, welke aandachtspunten er volgens mij zijn in de communicatie met iemand met autisme, hoe je iets duidelijk kan maken aan iemand die moeilijkheden ondervind in de communicatie en welke voorbeelden ik heb op vlak van aangepaste communicatie. Tot slot ga ik ook in op toepassingen van communicatie, zoals in de relatie ouder-kind, in de relatie met (niet-autistische) hulpverleners, in de partner – of liefdesrelatie met iemand met autisme, en in virtuele communicatie. Om te eindigen met enkele tips en hoe verder op weg te gaan.

Zo thuis zoals een kat die net is verhuisd …

Wat ik het eerst doe als ik net ben verhuisd? Niet checken of ik wifi-bereik heb, of dat de verwarming werkt, het licht niet te fel is, of er in de buurt een snackbar is. Wat ik wel doe, is net als een kat die net is verhuisd, waar dit artikel over gaat.

Terras of balkon? …. mijn potentiële leven als vastgoedmakelaar

Mocht ik niet geweest zijn wie ik nu ben, dan was ik wellicht vastgoedmakelaar geweest. Waarom dat komt, en wat dat had betekent, en waarom een terras of een balkon daarbij belangrijk zijn, leg ik uit in deze blog.

‘Waarom is hij sindsdien zo veranderd?”

Dialoog over een jongen met autisme die sinds twee jaar duidelijker tekenen van autisme heeft in Lavendel: Das Rätsel eines stummen Kindes / Inka Marelia (Bookrix, 2015) van Lila Floh

Waar de geschiedschrijving van de diagnose autisme begon …

Ranne Hovius in ‘Geharrewar over ontregelende gebreken’ (De Volkskrant, 8 oktober 2016) over waar de geschiedschrijving van de diagnose autisme begon en wat ermee op gang kwam.

Zoals ik het doe, is het nog het best …

Verhuizen brengt me in contact met de wonderlijke wereld van administratie die ik al die tijd niet heb meegemaakt. Bijvoorbeeld wat het betekent een formulier leesbaar in te vullen.

“Ik heb veel mensen kunnen helpen, dat voelt goed” … donor en autisme

Brian, een Surinaamse zaadceldonor, met autisme, woont alleen, doet vrijwilligerswerk en hij heeft misschien wel 200 donorkinderen. In De Stentor van 3 oktober 2016 gaf hij een interview per mail (‘Ik heb veel mensen kunnen helpen, dat voelt goed’), zonder foto en zonder zijn ‘echte’ naam.

Een leven in kartonnen dozen … in vijfhonderd woorden

Voorlopig ben ik meer bezig met kartonnen dozen vullen, verhuisdozen, want ik verhuis binnenkort, dan met het schrijven. Deze tekst schreef ik tussenin als reactie op een vraag om mijn leven met autisme in vijfhonderd woorden te beschrijven. Het zijn er 500 geworden, maar dan over wat ik tegenwoordig doe.

Zeven wegen naar later … de toekomst

Enige tijd geleden had ik de eer met enkele jongeren en mensen met een jonge geest (met en zonder autisme) te brainstormen over wat de toekomst zoal in petto kan hebben. Samengevat kwamen we tot zeven mogelijke paden in de toekomst. Het werd een boeiend gesprek dat leidde tot de zeven wegen naar later die ik, als mindmapper van dienst, visueel mocht voorstellen. In dit artikel een korte samenvatting van deze zeven wegen en de mindmap

Hoe kan ik het best autismedeskundige worden?

Riet (17) mailt me : Ik heb een jonger broertje met autisme. Straks moet ik kiezen wat ik volgend jaar ga studeren en ik zou graag voor autismedeskundige studeren. Zo kan ik mijn broertje beter verstaan en anderen in moeilijke situaties helpen. Heb je tips voor opleidingen of hoe ik dat het best aanpak? In deze post probeer ik op de vraag van Riet een antwoord te geven.

‘Worden autisten in het buitenland beter behandeld?’

Ria (21), een Belgische vrouw met autisme, vraagt me via mail: Onlangs las ik dat mensen met autisme die op reis zijn in het buitenland zich minder autistisch voelen of geen last ervaren van hun autisme. Ook las ik dat studenten die aan een buitenlandse universiteit gaan studeren betere ervaringen hebben in verband met rekening houden met hun autisme en toch ook kansen krijgen. Zou het zijn dat je in het buitenland anders wordt behandeld als autist? Zou ik dan niet beter verhuizen? Wat denkt u ? In deze blog probeer ik een genuanceerd antwoord te geven.

Heeft u als autistische schrijver een muze?

Jo (45) stelt me via mail deze vraag: Heeft u als autistische schrijver een muze? Kan u me uitleggen hoe dat in zijn werk gaat als je autisme hebt? Jo is zelf beeldende kunstenaar en is naar eigen zeggen door het leven met autisme gefascineerd, meer specifiek de pure originaliteit die eruit voortkomt. In deze blog probeer ik aan Jo een antwoord te geven.

‘Zij die anders zijn horen bij ons’

Fragment van John Donvan & Caren Zucker in Autisme: de vele gezichten van een stoornis (Atlas/Contact, 2016) over de evolutie van de houding tegenover autisme en de veranderende rol van ouders, meer specifiek moeders.

De man die er niet was … autisme en introspectie

Fragment van Anil Ananathaswamy in De man die er niet was. Een reis door het brein (Meulenhoff, 2016) (vertaling van The man who wasn’t there) over de rol van introspectie en evolutie van inzicht in anders-zijn tot autisme.

Dit doe ik anders volgend jaar … Tistje’s goede voornemens

Straks is het nieuwjaarsdag. Goede voornemens. Een nieuwe start. Of al heimwee naar het voorbije jaar. Een moment van goede voornemens. Hoewel twee à drie op de tien mensen dat pertinent weigeren. Misschien omdat ze niet goed weten wat precies de bedoeling is van goede voornemens. In deze blog probeer ik mijn visie daarop uiteen te zetten, en terloops er zelf enkele te formuleren.

De verborgen stoel … in voorbereiding voor volgend jaar

Buiten lijkt het al zover, volgend jaar hangt al in de lucht. Binnen, in mijn hoofd bijvoorbeeld, is het er veel minder. Niettemin is er geen ontkomen aan. In deze blog enkele terug – en vooruitblikken. En hoe het zit met die verborgen stoel, natuurlijk.

Als je niet meer bent wie je verondersteld was te zijn …

Het is onvermijdelijk dat niet iedereen mee is met wie we zelf aan het worden zijn, wat we doen, hoe onze gedachten en gevoelens evolueren. Ook wij zijn niet volledig mee met hoe anderen evolueren. Blog over wat er gebeurt als je niet meer bent wie je verondersteld was te zijn.

“Mensen met autisme even divers als anderen”

Marcia Goddard, klinisch neuropsycholoog, in “Autisten zijn net zo divers als alle anderen” over de kern van autisme en de diversiteit daarin, in een artikel van Dirk Waterval, verschenen in de krant Trouw van 17 september 2016.

Brief van een moeder aan mensen met autisme …

Een vrije vertaling van Brief Einer Mutter van de lezenswaardige Duitstalige blog Quergedachte: Autismus aus Sicht eines Autisten van Aleksandr Knauerhase (auteur van ‘Autismus Mal Anders: einfach, authentisch, autistisch’ – 2015). In deze brief geeft de moeder die schrijft aan wat mensen met autisme, elk vanuit hun levenservaringen, betekenen voor ouders met een kind met autisme (ongeacht welke leeftijd of beperkingen).

‘Pas vanaf plan F begin ik me zorgen te maken’ … autisme en reizen

Een eigen vrij vertaald fragment uit het nieuwe boek van de Duitse geofysicus, IT’er en persoon met autisme Dr. Peter Schmidt (Der Straβensammler: Die unglaublichen Erlebnisse eines autistischen Weltreisenden (Patmos Verlag, 2016). Over zijn wereldreizen en hoe zijn autisme daarin een rol speelt.

‘Mensen met autisme zijn individuen’

Citaat van Jeanette Purkis, een Australische ambtenaar, auteur (van onder andere boeken rond werk en psychologische ondersteuning voor mensen met autisme) en gepassioneerd belangenverdediger voor mensen met autisme en hun omgeving over het individuele en het mogelijks collectieve in de beleving van mensen met autisme.

‘Wat te doen op de dag des oordeels?’

Bert (45) wil graag het volgende weten: ‘Wat zou u doen wanneer de dag des oordeels aanbreekt? Ik ben daar namelijk door gefascineerd, maar de antwoorden die ik vind dus u heeft vast wel een oplossing die elders onbedacht is gebleven?” In deze blog probeer ik op deze vraag een antwoord te geven

Diagnostiek op Dinsdag … een blik op een mogelijke toekomst

Een kijkje in de toekomst hoe een lifestyle quiz programma met een stukje ggz en psychodiagnostiek er zou kunnen inzien – met een vleugje ironie geschreven en gebaseerd op programma’s die tegenwoordig al lopen.

1000 vragen aan jezelf #21

Nummer eenentwintig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over wat volgens mij goede buren zijn. Wat ik graag zou hebben dat anderen van mij denken. Wat volgens mij egoïstisch handelen is. Of ik wel eens verdwaald raakte en in welke omstandigheden. Hoe ik tegenwoordig denk over televisie. Welke vragen ik zou willen stellen aan een bekend persoon. Wanneer ik het laatst een nacht heb doorgehaald. Of ik denk dat God alles en iedereen ziet. Of ik vaak achterom kijk. En of er iets is wat de meeste mensen niet van mij weten.

Gepraat als je in de kappersstoel zit, irriteert het ook zo? … naar de kapper met autisme

‘Sommige prikkels zijn onvermijdelijk in het kapsalon, maar moet dat nodeloos en vaak oppervlakkig geklets van klanten en kappers/kapsters er dan ook nog bij?’. Ellen (25), vrouw met autisme, mailde me deze vraag, samen met de vraag of ik suggesties heb om er iets aan te verhelpen.

‘Autisme verstaan als op zichzelf blijvende positie in de wereld’

Citaat over hoe we het best autisme zouden verstaan van Haim Hazan (professor sociologie en sociale antropologie aan de universiteit van Tel Aviv) in Against Hybridity: Social Impasses in a Globalizing World (Polity 2015)

Aan de vrouw met autisme die wil gelukkig worden …

Bijna 50 jaar duurde het voor Kathleen De Bondt een diagnose kreeg. Zij getuigde op vrijdag 9 september in de Vlaamse krant De Standaard over de lange procedures, de ingewikkelde structuren en de grote som geld die ze uit eigen zak betaalt om haar leven met autisme draaglijk te houden. Deze blog is een reactie op dit opinieartikel.

Diagnostische culturen … over oprukkende diagnostische taal in ons dagelijks leven

Een korte bespreking van Diagnostic Cultures: a cultural approach to the pathologization of Modern Life (Routledge, 2016). van Svend Brinkmann (Deens hoogleraar psychologie) waarin hij diagnostiek en de opkomst van diagnostische taal in ons dagelijks leven van nader bekijkt, bekritiseert en advies geeft hoe het anders zou kunnen.

‘Welke online testen voor autisme zou je me aanraden?’

Van Ann-Sophie (26) kreeg ik eergisteren een mailtje met de vraag welke online testen voor autisme ik haar zou aanraden. Ann-Sophie is al eens in contact met mensen met autisme, maar het was vooral haar voormalig vriendje dat haar aanraadde zich te laten testen op autisme. Ze wil graag weten wat daar van aan is. Al heeft ze haar bedenkingen : ‘Ik ben vrouw, goed ontwikkeld, niet onknap en ik werk, heb behoorlijk wat verantwoordelijkheden, ik kan mijn eigen was doen en weet meer dan een ei te bakken. Zou ik dan autisme kunnen hebben?’. In deze blog probeer ik deze vraag te beantwoorden.

Sorry voor alles … maar niet van mij

Bedenkingen bij het kijken naar het anders wel leuke Eén-programma ‘Sorry voor alles’, waar een persoon met medeweten van diens omgeving en netwerk een tijdlang volledig gefilmd wordt (zonder dat hij of zij het weet) en uiteindelijk in een show belandt. Met enige schadenfreude bekeken.

1000 vragen aan jezelf #20

Nummer twintig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Of ik vaak initiatief neem. Aan welk huisdier ik goede herinneringen heb. Of er genoeg op mijn spaarrekening staat. Of ik altijd blijf wonen waar ik nu woon. Of ik gevoelig ben voor kritiek. Of ik bang ben voor iemand die ik ken. Of ik vaak tijd voor mezelf neem. Waar ik het laatst een slappe lach om had. Of ik tien minuten over iets zou kunnen improviseren waar ik voorheen nog niet over gepraat heb. En als er drie beeldschone, naakte vrouwen voor je staan, wat je dan zou doen.

De autisme survival gids

Kort leesverslag van het boek Autisme Survival Gids van Luc Descamps, Autisme Centraal en met illustratie van Josine van Schijndel.

Op de koopjesmarkt …

Verslag van ervaringen op de plaatselijke koopjesmarkt die in mijn buurt doorgaat, zowel sociaal als vanuit zintuigen, vanuit observatie en participatie.

Gelukkig tot op het bittere eind … Temple Grandin spreekt

Of dieren kort voor het slachten al weten dat ze zullen sterven, en andere vragen krijgt Temple Grandin tijdens een lezing voor veehouders in Zwitserland. De Duitse krant Die Welt was erbij en maakte er een verslag van. Ik las het artikel en geef er mijn indrukken en de korte samenvatting van.

Zomaar een verkoopgesprek …

Aan de uitgang van een multimediawinkel staat een iets oudere dame met wit hemd en bruine lange broek verveeld te wachten tot er iemand weer buiten gaat. Zodra ik mijn inkopen heb gedaan, stapt ze op mij af. Het gesprek dat volgt heb ik opgetekend in deze blog. Een poging om mij tevergeefs te overtuigen van de overstap naar de energieleverancier die zij vertegenwoordigt,

Naar een betere bestaanskwaliteit van mensen met autisme …

Het is op z’n minst een uitdaging het dagelijks leven van en samen leven met mensen met autisme van de kant van het halfvolle glas te bekijken en niet te blijven hangen bij treurnis om het halflege glas. Zeker als het gaat om de vraag over hoe het welbevinden van iemand met autisme en diens omgeving zou kunnen verbeteren. In dit artikel geef ik enkele mogelijke antwoorden weer.

Inclusief onderwijs … de Index voor Inclusie

Een tekst rond inclusief onderwijs, op basis van het verslag van een avond georganiseerd door de Vlaamse Vereniging Autisme waarop Annet Devroey (UC Leuven-Limburg) de Index voor Inclusie besprak.

’Autisme is nooit een excuus’

Een citaat van Peter Vermeulen in ‘Brein Bedriegt: autisme en normale tot hoge begaafdheid’ (EPO, 2013) over de implicatie van het gebruik van autisme als excuus of alibi om iets niet te (moeten) doen.

10 tips bij het begin van het hoger onderwijs … studeren met autisme

10 tips voor het begin van het academiejaar hoger onderwijs, opgesteld vanuit eigen ervaringen met hoger onderwijs met autisme.

Als eten niet vanzelfsprekend gaat … autisme en eten

Uiteenzetting over eten en eetproblemen (en mogelijke oplossingen daarvoor) bij mensen met autisme op basis van nota’s tijdens een lezing van psycholoog Thomas Fondelli (tevens verbonden aan Autisme Centraal), en auteur van het boek ‘Autisme en Eten’.

Tien criteria voor de keuze van een boek (rond autisme) …

In deze blog zet ik de tien criteria uiteen die mijn keuze voor boeken (zowel in verband met autisme als met andere thema’s in het leven) bepalen.

Neurodiversiteit, de geboorte van een idee …

Bespreking van het boek ‘Neurodiversity: the birth of an idea’ van de Australische academica Judy Singer, waarin het begrip neurodiversity van bij het begin uitgelegd wordt.

Tistjes 20 leefregels … leven met autisme

Geïnspireerd door een tekst van Samen Sterk Zonder Stigma, een Nederlandse organisatie, stel ik mijn twintig leefregels op, zeer tijdelijk en met een flinke pak zout te nemen (te relativeren).

Beter communiceren met mensen met autisme … autisme en communicatie

Hoe kan je beter communiceren met autisme? Het pas verschenen boekje ‘Communicating better with people on the autism spectrum’ probeert daar 35 tips voor te geven, vooral naar beroepskrachten toe maar ook voor anderen handig. Niet veel nieuws onder de zon voor mensen die al goed bezig zijn, maar toch … de auteur hamert er op om de term ‘normaal’ best maar niet te gebruiken. Waarom dat zo is, probeer ik in deze blog uit te leggen.

Een wereldreis op mijn manier …

Ontmoeting met een jonge vrouw op de trein die als eerste in haar familie vertrekt om te studeren aan de universiteit en op kamers gaat. Met genoeg kledij mee om op wereldreis te gaan.

Duidelijk onderschat … autisme uitleggen

Een citaat uit ‘Brein Bedriegt: autisme en normale begaafdheid’ van Peter Vermeulen (Epo, 2013) over een jongen die tijdens een schoolbezoek van Vermeulen vertelt dat zijn ouders leren over autisme maar dat hij er niets over krijgt te horen.

Het belang van een sociale kring … samen leven met autisme

Het belang van een sociale kring voor een man/vrouw die in een partner/liefdesrelatie samen leeft of woont met iemand met autisme kan niet onderschat worden. Lezeres Isabelle van Wymeersch geeft haar diverse ervaring met (mensen met) autisme weer in deze bijdrage.

‘Eerder dan de passieve ‘mij’ de actieve ‘ik”

Citaat van juriste en disability-activiste Harriet McBryde Johnson uit ‘Too late to die young’ (Picador, 2005) over de neiging van mensen om mensen met een handicap terug te dringen in enkele starre verhaalvormen, en hoe deze vrouw met een handicap daar op reageerde door te volharden in de actieve ‘ik’.

30 boeken van deskundigen over autisme uit de openbare bibliotheek

Na de lijst met kinder – en jeugdboeken rond autisme, verhalende boeken rond autisme en informatieve boeken rond autisme geschreven door ervaringsdeskundigen, is er nu dus de laatste lijst: de 30 informatieve boeken geschreven door deskundigen. Met verwijzingen naar recensies en andere informatie rond deze boeken. Noch volledig noch definitief.

‘Vrouwen met autisme … er is meer dan Netflix, Facebook en drank!’

Een samenvatting van een interview met schrijfster Rudy Siimone, onder andere bekend van Aspergirls, verschenen op de blog Everyday Aspie. In het interview vertelt Simone hoe ze haar autisme ontdekte, hoe belangrijk een erkenning is door een deskundige en roept ze vrouwen met autisme op zich meer uit hun comfortzone te komen (en hun ervaringen met elkaar te delen).

Als het denken martelt …

Als je denken je op een verkeerd spoor zet, … kunnen de gedachten in deze blog je overkomen. Een overzichtje van ‘denkfouten’ of wanneer het denken martelt …

30 boeken van ervaringsdeskundigen over autisme uit de openbare bibliotheek

Na de kinder – en jeugdboeken over autisme, verhalende boeken, en speelfilms rond autisme in de openbare bibliotheek, dacht ik dat het wel eens leuk zou zijn om een lijstje te maken met de meest beschikbare boeken geschreven door ervaringsdeskundigen, door mensen die zelf autisme hebben, door ouders met kinderen met autisme of door derden die getuigenissen van mensen met autisme bundelden. Met een samenvatting, links naar de auteur en besprekingen, en met hier en daar een citaat of weetje.

Vrouwen met autisme … azijnmeisjes van dienst?

Vinegar Girl (of ‘Azijnmeisje’) van Anne Tyler is een bewerking van een vroege komedie van de Engelse bard William Shakespeare, The taming of the Shrew (‘De feeks wordt getemd’). De ‘feeks’ (‘eigenzinnige, vaak opvliegende vrouw’) waarover het gaat zou, toch volgens de recensente van het Parool, autistische trekjes hebben. Na het boek te hebben gelezen, probeer ik te beschrijven wat daar volgens mij van aan is.

10 speelfilms rond autisme uit de openbare bibliotheek

Er doen op het internet heel wat lijstjes met films over of rond autisme, of met personages waarvan aangegeven of verondersteld wordt dat zij autisme hebben. Deze is een lijstje gebaseerd op de meest volledige en genuanceerde, die op Auticomm van Anne van de Beek, en de kijktips van de Vlaamse Vereniging Autisme, geselecteerd naar beschikbaarheid in de openbare bibliotheken in Vlaanderen.

30 verhalende boeken rond autisme uit de openbare bibliotheek

Als een vervolg op de 30 kinder – en jeugdboeken besloot ik een soortgelijke lijst te maken van de meest beschikbare verhalende boeken met het thema autisme. Ik heb dezelfde selectiecriteria gebruikt met als uitzondering dat er hier enkel boeken voor volwassenen zijn geselecteerd en er één stripverhaal in mijn lijstje zit. Het is dan ook geen gewone strip. Ook de strikte autobiografieën heb ik niet als verhalend beschouwd, wat in de bibliotheken om een of andere reden wel het geval is.

30 kinder – en jeugdboeken over/rond autisme uit de openbare bibliotheek

Na een vraag van een lezeres naar een lijstje van 30 jeugdboeken die in de openbare bibliotheek beschikbaar zijn, heb ik deze uiteraard vriendelijk doorverwezen, maar zelf ook een lijstje opgesteld, op basis van beschikbaarheid en de informatie van de verschillende autismeorganisaties. Naast een samenvatting en geadviseerde leeftijd, staan er ook meerdere links naar informatie over de auteur of publicatie.

Naar de Harry Potter Exhibition … een avontuur

Verslag van een zomers uitstapje naar de Harry Potter Exhibition, met de trein en de metro, een heel avontuur, met de nodige spanning, maar niettemin een geslaagde dag.

Getekend, Tistje … over de handtekening

Wie solliciteert voor een baan, kan daarbij handschriftkunde of zelfs signature analysis tegenkomen. Ook ik heb het meegemaakt, maar mijn fascinatie van handtekeningen dateert al van vroeger. Tegenwoordig lijkt er minder aandacht besteed aan de stijl en de présence van zo’n handtekening, maar ze is nog steeds belangrijk en straalt een stuk persoonlijkheid uit. In deze tekst ga ik wat dieper in op mijn ervaringen en kennis over de handtekening.

Voorbij de trots of angst voor statusval … autisme en handicap

Michael John Carley in ‘Unemployed on the autism spectrum: How to cope productively with the effects of unemployment and jobhunt with confidence’ (Jessica Kingsley Publishers, 2016) over (onterechte) drempels van trots of vrees voor een status – of inactiviteitsval die zich voordoen als iemand met autisme voor de mogelijkheid wordt gesteld om een erkenning handicap aan te vragen.

Vurige dagen …

Het is zomer in de stad, en een vaste gewoonte is dat er regelmatig vuurwerk afgestoken wordt. Af en toe gaan wij er heen, met gehoor – en zichtbescherming. In deze blog vertel ik over vuurwerkervaringen.

1000 vragen aan jezelf #19

Nummer negentien in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Of ik terug naar vroeger zou willen? Hoe egocentrisch ik ben. Hoe cool ik ben. Of ik mij wel eens buitengesloten voel? Waar ik wel eens over pieker. Hoe ik de toekomst zie. Wat me in de smaak valt bij iemand die ik graag heb. Op wie ik het meest lijk. Hoe ik het liefst de avond doorbreng en hoe onafhankelijk ik in het leven sta.

Temple Grandin … de film

Kort (kijk)verslag van de film ‘Temple Grandin’, met Claire Danes, een film over het leven van de gelijknamige vrouw met autisme, auteur en spreekster, en tevens deskundig in het ontwerpen van slachthuizen.

1000 vragen aan jezelf #18

Nummer achttien in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over met wie ik het liefst een vrije dag doorbreng. Wat het beste advies was dat iemand me ooit gaf. Waar ik aan denk bij de zomer. Hoe mijn favoriete parfum of geurtje ruikt. Welke kritiek me het meest raakt. Wat ik vind van mijn uiterlijk. Of ik aardig ben voor mezelf. Of ik plastische chirurgie zou overwegen. Of ik denk dat ik slim ben. En welke boeken slecht voor mij of mijn gezondheid zijn of me (letterlijk of figuurlijk) ziek maken.

‘Tevreden zijn met ‘goed genoeg’ is de basis van mijn veerkracht’ … veerkracht en autisme

Lynn, vrouw met autisme in The Guide to Good Mental Health on the Autism Spectrum van Jeanette Purkis, Dr. Emma Goodall & Dr. Jane Nugent (Jessica Kingsley Publishers, 2016) over hoe ze vroeger zeer perfectionistisch was, en na een voorval op school tevreden is met goed genoeg en zich nu veel veerkrachtiger voelt.

Wat ik leerde over schrijven, over/met autisme …

Jaren geleden volgde ik, met veel enthousiasme, een ‘schrijfacademie’ bij een vormingsorganisatie die nu niet meer bestaat. Twee jaar lang trok ik een aantal weekends per jaar naar een mooi herenhuis, omgeven door groen, aan de rand van de stadskern. Ik leerde er veel over schrijven, en vooral dat ik best mijn eigen ding deed. Wat uiteindelijk tot bloggen leidde. In deze blog ga ik in op wat ik er leerde en wat ik naast mijn blog schreef en schrijf.

1000 vragen aan jezelf #17

Nummer zeventien in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over de voorkeur voor bepaalde kleuren, dieren, bloemen of objecten. Hoe ik laat merken dat ik iemand aardig vind. Waarom ik eet. Of ik wel eens dans voor de spiegel. Waarin ik anders ben dan anderen. Waar ik rustig van wordt. Of ik de indruk heb dat anderen me zien zoals ik ben. Wat ik waardeer in mijn partner of beste vriend(in). Of ik liever één-op-één contacten of groepscontacten heb. En wanneer ik het laatst gehuild heb in het bijzijn van anderen.

Konijn met label …

Een korte bespreking van een mooi voorbeeld uit het vroege werk van Landschip, Konijn met label, een tableau vivant kennis maken met zes konijnen die een licht werpen op de menselijke diversiteit.

Het dagelijks leven: Sudoku voor het autistische brein …

Francesca Happé in Autism Spectrum Disorder in Mid and Later Life van Scott D. Wright (ed.) (Jessica Kingsley Publishers, 2016) over de hoop op een cognitieve reserve van ouderen met autisme en de mogelijkheid tot interventies voor (medioren en) ouderen met autisme om hun bestaanskwaliteit te maximaliseren.

1000 vragen aan jezelf #16

Nummer zestien in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over waar ik beroemd mee zou willen zijn en hoe het voelt afgewezen te zijn. Wie ik beter wil leren kennen, en of ik altijd lekker ruik. Hoeveel boeken ik per jaar lees en of ik iets bijzonders doe om mijn gezondheid te verzorgen. Of ik mezelf wel eens google en of ik praat tegen de voorwerpen om me heen. Tot slot twee diepzinniger vragen: wat is mijn grootste tekortkoming en wat heb ik geleerd in het leven. Voor zover ik dat laatste nu al, als jonge knaap in het begin van de veertig, zou kunnen zeggen natuurlijk.

Een kwestie van heel andere koek … neurotypicals en uitdrukkingen

Michael Barton in A Different Kettle of Fish: a day in the life of a physics student with autism (Jessica Kingsley Publishers, 2014) (zie ook het interview met de auteur op BBC Ouch) over hoe hij als student met autisme het denken van mensen zonder autisme typeert aan de hand van een diagram.

1000 vragen aan jezelf #15

Nummer vijftien in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over welke landen ik nog wil bezoeken, welke (super)kracht ik graag zou hebben, en wanneer ik wel eens door grond zakte (van schaamte). Van welk liedje ik vrolijk wordt, hoe flexibel ik wel (of niet) ben. Of er vreemde eetcombinaties zijn waar ik gek op ben. En wat ik zoal doe tijdens het wachten in een rij. Tot slot ook nog enkele moeilijker vragen: waar ik afleidt dat ik van iemand houd, of verzoeningen altijd tot littekens leiden, en of ik vaak gesprekken voer in mijn hoofd.

‘Mensen met autisme, je pikt ze er moeiteloos uit’

Merel Boogaard, vrouw met autisme in Anders kijken naar autisme: comfortabel met een andere manier van zijn (Ankh-Hermes, 2016) over hoe zij de groep van mensen met autisme zou beschrijven, en hoe ze volgens haar herkenbaar zijn in een groep mensen.

‘Zoals een vis ademt, zo ervaar ik de wereld’

Tessie Regan in Shorts: Stories about Alcohol, Asperger Syndrome and God (Jessica Kingsley Publishers, 2014) over hoe zij de omgeving waarneemt, ervaart en zich aanpast aan die omgeving.

1000 vragen aan jezelf #14

Nummer veertien in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over de beroemdheid die ik zou kiezen om een dag mee door te brengen. Over wat heel goed gaat bij mij en hoe ik dat voor elkaar krijg. Over mijn droomberoep(en). Verder of ik gemakkelijk om hulp vraag, wat ik maar niet kan weggooien, welke (web)sites ik dagelijks bezoek, of het beste in het leven gratis is (of net niet), of ik wel eens iets heb gestolen, of ik anderen aanvaard zoals ze zijn, en wat ik graag zou hebben mocht ik 1 minuut gratis zou kunnen winkelen.

1000 vragen aan jezelf #13

Nummer dertien in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over werk boven liefde verkiezen of andersom, waar ik mijn ouders het meest dankbaar voor ben. Of ik altijd zeg wat ik denk, of ik de televisie wel eens aanzet zonder dat ik kijk. Welk oud verdriet ik met me meedraag. Waar we ons over vijftig jaar over zullen schamen. Of ik snel verliefd wordt. Wat mijn favoriete dag van de week is en welke mijn grootste overwinning tot nu toe is volgens mij.

Mythes over (mensen met) autisme op de werkvloer …. autisme en werk

13 van de meest gangbare mythes die over (mensen met) autisme op vlak van werk, weerlegd of genuanceerd vanuit eigen ervaring. Geïnspireerd door het hoofdstuk over mythes over autisme op de werkvloer in Autism equality in the workplace : removing barriers and challenging discrimination van Janine Booth (Jessica Kingsley Publishers, April 2016).

1000 vragen aan jezelf #12

Nummer twaalf in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over trots zijn op jezelf, nutteloze talenten, losse eindjes in het leven en al dan niet alcoholische dranken drinken (en welke wel of niet). Over spullen waarvan ik blij wordt, mijn verhouding tot de wolken (in liggende, zittende of wandelende houding), welke woorden ik (volgens mezelf) te vaak zeg. Tot slot ook over waar ik meer tijd zou moeten nemen, en een filosofische vraag, namelijk of mensen van nature goed of slecht zijn.

‘Ik leef toch niet in Afrika ?’

Lynn Hart in Ik ben wie ik ben en ik doe wat ik doe: mijn leven met autisme (Purple Submarine, 2016) over de manier waarop haar de diagnose autisme is meegedeeld, en de bewering dat als ze in Afrika had gewoond ze waarschijnlijk geen problemen zou gehad hebben.

Aan het (interim)werk … Bart, magazijnmedewerker met autisme

In ‘Aan het werk: een job als springplank’ (Lannoo, 2016) komt onder andere het verhaal van Bart, interimkracht en magazijnmedewerker met autisme aan bod. Bart vertelt hoe hij in aanraking kwam met de interimsector, en hoe hij van vakantiebaantje via werk om studies te betalen naar vast werk probeert te evolueren. In deze blog bespreek ik kort het boek en uitgebreider het verhaal van Bart, met enkele bedenkingen van mezelf op het einde.

1000 vragen aan jezelf #11

De elfde in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. In welke mate mijn sterrenbeeld klopt, welke kleur overheerst in mijn kledingkast, of ik alles uit mijn dag haal. Of ik series volg op televisie, waarin ik altijd een kind wil blijven. Of ik een week zonder internet zou kunnen, wie mij het best kent. Wat volgens mij het meest vervelende huishoudelijke klusje is. Of ik al eens erg teleurgesteld ben in mensen, en hoe mijn ideale dag eruit ziet.

1000 vragen aan jezelf #10

De tiende in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over het meest beduimelde boek dat ik heb, of ik vaker ja of nee zeg, of ik wel eens het voorwerp ben van roddel. Daarnaast gaat het over goed kunnen autorijden, wat ik zou doen mocht ik niet meer hoeven te werken, wat er anders had moeten gaan in mijn liefdesleven, hoe een avondje uit er bij voorkeur uit ziet en of Tistje ooit de wet heeft overtreden.

Van thema tot lezing en nadien … recuperatie en autisme

In deze blog beschrijf ik de weg van het idee van een voordracht rond een bepaald thema (dat te maken heeft met autisme) tot de recuperatie van de voordracht zelf, hoe die in zijn werk gaat en hoelang ze duurt, en hoe mijn partner erbij betrokken is.

1000 vragen aan jezelf #9

De negende in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over wat ik zou doen mocht er foto’s op mijn gsm staan waarmee iemand me zou kunnen onder druk zetten, hoe ik me oppep na een rotdag en of ik graag mediteer.

1000 vragen aan jezelf #8

De achtste in de lange reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over woorden waar kriebels, in goede en minder goede zin, bij horen, over op tv komen, over datgene waar ik zenuwachtig voor ben, over wat thuis tot een thuis maakt voor mij, over wat en wie ik niet kan missen, wat mijn favoriete sprookje(s) zijn en wat voor humor ik zou hebben.

‘Je moet opnieuw kunnen proberen’

Michael John Carley in Asperger’s From the Inside Out: A Supportive and Pratical Guide for Anyone with Asperger’s Syndrome over het terug opnieuw kunnen beginnen of proberen als persoon met autisme.

‘Zou je blog anders zijn mocht je niet onder invloed schrijven?’

Janna stelt me via mail de vraag vraag hoe en wat ik zou schrijven mocht ik niet onder invloed van bepaalde (farmaceutische) medicatie zou schrijven, vanuit de veronderstelling dat ik die zou nemen. Vanuit de veronderstelling dat de farmaceutische medicatie die ik neem werkelijk een invloed zou hebben op wat ik schrijf, probeer ik mij voor te stellen welk effect er zou zijn mocht ik deze medicatie niet meer nemen. Het blijft echter gissen, en bij vermoedens.

1000 vragen aan jezelf #7

De zevende in de lange reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over leven na de dood, op wie ik zoal boos ben, het gebruik van het openbaar vervoer, of ik geworden ben wat ik vroeger droomde te worden, wat me verdriet doet, welke eigenschap ik het meest waardeer in mijn lief, wat mijn grootste (hier: belangrijkste) aankoop is geweest, of ik mensen een tweede kans geef en of ik veel vrienden heb. Kortom, alles wat u niet in de roddelbladen kon lezen (wegens volstrekt onbelangrijk), komt u hierna te weten.

1000 vragen aan jezelf #6

Het heeft even geduurd, maar dan toch nummer 6 van de 1000 vragen: met wie ik voor het eerst zoende, wat mijn laatste ontdekking is, of ik een goede slaper ben, welke films ik liever op de bank dan in de bioscoop zie, of kinderen mij leuk vinden, …

Die ochtend bij Tistje … een goed gevoel

De zon schijnt. De buitenthermometer geeft 28°c aan. De airco binnen staat op 16°c. Heerlijk koel in huis. Enkele oudere dames hebben zich, in bain de soleil, op het plat dak even verderop genesteld voor een zonnebad. Het leven zoals het is, en intussen ben ik al begonnen aan mijn tijdsschema. Wat ben ik blij dat ik dat schema heb, denk ik vaak. In deze blog een greep uit wat ik deze voormidag zoals doe. Van sms-permanentie tot huishouden, van boeken afstoffen tot om eten gaan, en denken aan wat er nog zoals op het menu staat.

“ik ben een aspie, jij bent een echte autist!”

Wat het psychoanalytisch kan betekenen wanneer een jongere met autisme op het scheldwoord ‘autist’ opwerpt dat hij een ‘aspie’ is en de andere “een echte autist”. Uit Verstandelijke beperking en psychoanalyse: echo’s van een verlangen / gered. door Johan De Groef, Rudi Vermote (Garant Uitgevers, 2016)

Blootvoets geschreven, en danseuse

Schrijven hoeft een mens niet alleen in woorden, het kan ook in beelden, in muziek, met zand of met water, en mogelijks zelfs in zuchten. Op het einde van de dag maak ik op mijn Tumblr-stek een verhaal in beelden. Zonder veel gedoe. In deze blog schrijf ik enkele achterliggende gedachten daarbij.

De tiende man op de foto …

Op onze gebruikelijke zondagse wandeling worden we plots aangeklampt door een jonge vrouw die mij vraagt haar tiende man te zijn. Het is niet meteen duidelijk wat ze met deze onverwachte vraag bedoelt, in deze korte blog schrijf ik erover.

Een echt mens: autobiografie van een vrouw met autisme

Leesverslag van ‘Een echt mens: autobiografie van een vrouw met autisme’ van Gunilla Gerland (Uitgeverij Houtekiet, 1996 – 2016)

Waarom autisme maar één van de verhalen is in mijn leven …

Waarom autisme niet het enige verhaal is dat over mij (als mens met autisme) verteld kan worden. Waarom het eerder logisch is dat ik mijn autisme zelf niet ervaar, mogelijks mij uiteindelijk het belangrijkste is. Dat leest u in deze blog.

‘Empathie, nee, die heb ik niet’ … opgroeien met autisme

Vrije lectuur van Mir felt wohl die Empathie : Marvin lebt mit Asperger-Autismus van Angela Horstmann in Kölner Stadtanzeiger van 31 mei 2016 over Marvin (24) die vertelt over hoe hij opgroeide, in het buitengewoon of speciaal onderwijs studeerde en op zijn tiende een diagnose autisme kreeg.

Een ommekeer naar geluk … goed leven met autisme

Een samenvatting en verslag van de (Engelstalige) lezing van Peter Vermeulen (Autisme Centraal) op de Research Autism Conference met als thema ‘The Janus View of Autism’, in november 2015, op basis van een Youtube-registratie.

‘We zijn helemaal niet zo speciaal’

Kenzo (29) mailde me gisteren deze bedenkingen bij mijn blog, met name dat autisme als te speciaal, te negatief wordt voorgesteld op deze blog. Dat mensen met autisme helemaal niet zo speciaal zijn, iedereen wel een barst in zijn bovenkamer heeft., en dat de samenleving zelf ‘schuld’ heeft aan hoe het met ‘ons’ (mensen met autisme) gaat. Ik probeer hier kort op te reageren.

Van onbegrepen tot gewaardeerd … autisme in de samenleving

Persoonlijke lezing en samenvatting van een artikel in The Irish Times verschenen in April 2016 dat vertrekt van 2 jonge vrouwen die spreken over hun onbegrepen zijn, met visies hoe het leven van mensen met autisme zou kunnen verbeteren, onder andere met autismeonderzoeker Peter Vermeulen, en tot waarom een diagnose met autisme een leven in positieve zin kan veranderen.

‘Doodgewone dingen die mijn hart doen zingen’

Doodgewone dingen die je hart doen zingen, ze komen elke week in een rubriek in de krant De Standaard. Geïnspireerd door deze rubriek maak ik een overzichtje van heel gewone ‘dingen’ (ervaringen, momenten, mensen) die mij raken.

Een spectrum van hersenkracht … autisme binnen bedrijf en samenleving

Autisme is een spectrum van hersenkracht … waar vaak moeilijk mee te leven valt, zowel door iemand met autisme zelf als de omgeving en samenleving. In het thema-nummer van april 2016 van het blad The Economist werd geanalyseerd wat autisme is, hoe mensen met autisme van overleven naar leven kunnen evolueren (zowel mensen die meer hulp nodig hebben als mensen die meer zelfstandig zijn). Deze blog is een persoonlijke lezing van de verschillende artikels.

Nergens beter dan … – soaps en autisme

Soaps inspireren mensen soms … tot discussies op fora, tot het herkennen van autisme in bepaalde personages, en tot het uiten van soms kwetsende woorden. Ze vergeten wel eens dat het fictieve personages zijn, en dat mensen met autisme ook mensen zijn. In deze blog ga ik daar dieper op in.

‘Hoe een koe een haas vangt het liefst vermijden’ – autisme en kermis

Evelyne Wijers, moeder van onder andere Milan (9), met klassiek autisme, in ‘Even wat minder herrie op kermis’ van Theo Maas in De Gelderlander van 13 mei 2016 over een prikkelarme kermis

‘Op zijn 68ste begreep hij eindelijk zijn eenzaamheid’

Over een oudere man die 70 wordt in een verzorgingstehuis en op zijn 68ste zijn diagnose autisme krijgt, en daarmee leert over zijn vroegere leven. Uit Bericht uit het Seniorencomplex van Elfie Tromp , verschenen in het magazine Vrij Nederland van 15 april 2016.

‘Autisme is geen ‘kinderen eerst’-term’

Holly Robinson Peete in Same but Different: Teen Life on the Autism Express (Scholastic Press, 2016) over het verschil tussen autisme, autistisch, autist en welke gevolgen het heeft.

Over ‘warme’ en ‘koude’ mensen met autisme …

Mensen met autisme mag je niet meteen autist of autistisch noemen, titelt een artikel in de Duitse krant Frankfurter Allgemeine van vorige woensdag (4 mei 2015, Autist is nicht gleich Autist / Niklas Zaboji). Wat doorgaans als autist(isch) wordt benoemd, zou volgens de krant per individu verschillen, en voor een bepaald deel eerder een teken zijn van alexithymie. De auteur van het artikel verwijst daarvoor naar resultaten van een studie rond gevoelsarmoede en sociaal-cognitieve vaardigheden bij mensen met autisme door Oostenrijkse en Italiaanse onderzoekers. Een poging om dit artikel en de bijhorende studie enigszins verstaanbaar samen te vatten.

‘Lachen herinnert ons aan de absurditeit van het leven’

Georgina Derbyshire in ‘Mijn hoofd heeft het nogal druk vandaag: een moeder, een zoon en hun wonderlijke reis in de wereld van autisme’ (Lannoo, 2011) over de betekenis van lachen in haar boek en haar leven met haar zoon met autisme.

‘Jullie zijn goede mensen’ … omgaan met goede doelen

Bij de uitgang van een supermarkt staat er af en toe een groepje mensen dat fondsen verzamelen of leden werft voor een goed doel. Wij kwamen bij het winkelen het team van Unicef tegen. In deze blog beschrijf ik hoe we daarmee omgaan, wat opvalt en hoe andere mensen reageren.

Mensen met autisme gaan vaak met taal om alsof het kunst is …

Ralph James Savarese in Autism in a decentered world van Alice Wexler (Psychology Press, 2016) over het beelddenken van mensen met autisme, de esthetische betekenis die mensen met autisme volgens hem geven aan taal, en de rol van de context van kunst daarbij.

Tja, dat heb je met een autist hé !

Janneke van Bockel in Uitlegmoeder: leven met een tiener met autisme (Lannoo, 2016) over haar tienerdochter met autisme die voor het eerst vriendinnen heeft en hoe ze open spreekt over haar autisme.

Just Add Water … op – en neergang van een surfkampioen met autisme

Just Add Water: a surfing savant’s journey is het verhaal van de Australische Clay Marzo, een man met autisme die erg goed kan surfen. Het boek vertelt de op – maar ook neergang van Marzo in de professionele surfwereld, maar is ook het verhaal van zijn weg naar een diagnose autisme. In deze blog bespreek ik kort het boek, dat ik eerder middelmatig vond.

‘Ik zie er in feite ouder uit dan ik eigenlijk ben’ … ontmoeting met vrouw op bus

De vrouw die naast me zit op de regiolijnbus – voor mij gewoon een zoals alle andere – is op weg naar huis. Van toen ze opstapte, was duidelijk dat ze iemand zocht. Iemand die naar haar luisterde. Ik werd de ‘uitverkorene’ (ironisch bedoeld) en in deze blog vertel ik hoe ik haar verhaal onderging, toch een luisterend oor had volgens haar en wat er allemaal door mijn hoofd ging vooraleer ik afstapte.

‘Als Leo zich slecht voelt, is hij een beetje een autist’

Luca Caioli over voetballer Lionel (Leo) Messi in Messi: het ware verhaal van een jongen die wereldster werd (Thomas Rap, 2011) over de autistische trekjes van Lionel ‘Leo’ Messi en zijn ware aard.

Als hij geen drie keer per dag ‘ik zie je graag’ zegt …

Dirk de Wachter in Borderline times: het einde van de normaliteit (Lannoo, 2016) over vrouwen die hopen dat hun man, van wie ze denken of weten dat hij autist is,, verlangen dat hij via therapie briljant welsprekend wordt, zoals er vrouwen zijn de een borstvergroting bestellen als ze een D-cup willen.

De geniale autist als hedendaagse superheld

Thijs Lijster in ‘De grote vlucht inwaarts: over cultuur in een onoverzichtelijke wereld’

Een vreemdsoortige loyaliteit

Olivia Laing in De eenzame stad: over de kunst van het alleen-zijn (De Bezige Bij, 2016) over hamsteraars, de loyaliteit tegenover hun spullen en autisme.

Beledigd !

Ik ben beledigd, al gebeurt het niet vaak. Minder vaak dan mede-autisten op fora, in sociale media en op blogs. Er is zoveel om beledigd over te zijn, Het zou zelfs eigen zijn aan mensen met autisme om zich beledigd te voelen (of om te beledigen). Hoe dat zijn, en hoe ik omga met mijn beledigd gevoel, dat staat in deze blog.

Een band met suikerbonen

Een band met autisme heb ik, die had ik al maar nu heb ik ze ook letterlijk, toegezonden via de post, van Autisme Centraal. Samen met een doosje suikerbonen of doopsuiker zoals ze die in Vlaanderen soms noemen. Vandaar deze foto, en mijn band met suikerbonen.

Kleur het groen ! – Wereldautismedag

Morgen kleurt de wereld groen. Of toch dat deel dat niet blauw kleurt voor de Wereldautismedag. In deze blog gaat het daar nochtans wel over. Net zoals de actie ‘Ik heb een band’ van Autisme Centraal als de campagne ‘Authentisme’ van de Vlaamse Vereniging Autisme. En, eerder onverwacht, een filosofe met autisme die uitlegt waarom zowel autisme als filosofie haar leven hebben verrijkt.

‘Denk niet dat je beter bent dan een ander of een ander de schuld is van je problemen’

Luke Jackson in Sex, Drugs and Asperger’s Syndrome (ASD): A User Guide to Adulthood (Jessica Kingsley Publishers, 2016) over de valkuil waarin sommige mensen met autisme intrappen: zichzelf beter voelen of denken dat problemen slechts zouden bestaan door de perceptie van anderen.

‘Autisme is niet eenduidig negatief, wel integendeel’

Hans Asperger in zijn ‘Heilpädogogik: Einführung in die psychopathologie des kindes’ uit 1968 over de diverse mogelijkheden van mensen (hier: kinderen) met autisme.

‘Waar ik kom, neemt de liefde de benen’

Schrijfster en journaliste Corine Koole publiceert in ‘Lust en liefde’ wekelijks interviews in De Morgen en de Volkskrant. Dit keer komt Antoine (70), gescheiden vader met autisme, aan het woord met zijn relationeel dramatisch leven. In deze blog geef ik een persoonlijke lezing van dit interview.

‘Al wat je kan doen is blijven bewegen’

Fragment van Jennifer O’Toole in Sisterhood of the spectrum (Jessica Kingsley Publishers, 2015) (eigen, vrije vertaling) over het constant overdenken en onderdenken van meisjes met autisme en wat er gebeurt als er geen tijd is om te denken.

‘Eerst aanschouwen van wat autisme is, dan dromen wat beter zou kunnen’

Citaat van Lorna Wing gebruikt in een voordracht van Peter Vermeulen (Autisme Centraal)

‘Een wereld waarvan ik de regels maar niet kan aanvoelen’

Deze wereld is er een waarvan ik de regels maar niet onder de knie krijgt, zegt Marlies Hübner, blogster, vrouw en persoon met autisme in het Hamburger Abendblatt naar aanleiding van een interview over haar boek ‘Verstörungstheorieën’. Ze heeft het over communicatie en de leugenachtigheid van mensen zonder autisme, stereotypes rond autisme, en de hypothetische gesprekken die in haar hoofd spelen telkens ze nieuwe mensen zal ontmoeten. En hoewel autisme zwaar weegt, en geen voordelen heeft, is het volgens haar niet het einde wereld. Je kan er zelfs relatief goed mee leren leven.

1000 vragen aan jezelf #5

In deze vijfde aflevering van 1000 vragen aan jezelf opnieuw 10 vragen over mijn favoriete ruimte in huis, of ik goed was op school, welk cijfer ik aan mijn gezicht zou geven, hoe laat ik opsta, wanneer ik voor het laatst een huisdier heb geaaid en wanneer ik op mijn best ben.

‘Noem hem gerust een boeddhist in plaats van een autist’

Journaliste Hind Fraihi in Het kleine grootouderboek: ode aan oma en opa van Manu Adriaens over haar zoon Liam, met autisme, als een jongen die het leven tot het piepkleinste detail waarneemt, en wat dit voor effect had op haar kijk op de wereld en andere mensen.

‘Woedeaanvallen krijgen we echt niet met opzet’

A., jongere met autisme, in een reactie op een vraag over autisme in het gezin, in het niet afgeschermde deel van Awel.be: vragensite voor kinderen en jongeren, waarom zij woedeaanvallen krijgt, en dat dit niet opzettelijk gebeurt.

‘Mensen met autisme: van diep beperkt tot slimme nerd’

Citaat van Geerdt Magiels uit het boek ‘ingewikkeld: (over)leven met een psychische aandoening’ (Vrijdag, 2016) over de volgens hem succesvolle beweging van destigmatisering van autisme van de afgelopen tien jaar.

‘Autist is egocentrisch, maar niet egoïstisch’

Janneke, Nederlandse ervaringsdeskundige autisme bij Dichterbij in ND, 10 maart 2016 als reactie op het voorheen vernoemd opinie-artikel rond ‘het nieuwe autisme’, dat volgens haar geen link heeft met autisme maar eerder met egoïsme.

1000 vragen aan jezelf #4

Intussen zijn we al aan nummer vier van de 1000 vragen. Vier is mijn lievelingsnummer en klinkt als de meest geschikte vloer om tal van ideeën op te ontwikkelen. In vier woorden kan ik ook de liefde verklaren: ik hou van jou. Dat terzijde, is vier ook kort, en krachtig. Net zoals de antwoorden in dit vierde deel. Over welk boek ik voor het last las, of ik naar de kerk ga, over verslaving aan telefoon, of ik weet of en wanneer het tijd is om te vertrekken en naar welke winkel(s) ik het liefst ga.

Autisme in het gezin … de zanger, zijn vrouw, hun dochter, en hun zoon met autisme

Onlangs verscheen in de krant De Standaard een respectvol en informatief interview van zanger Jasper Steverlinck over zijn zoon met autisme, die dermate beperkingen heeft dat thuisonderwijs de beste/enige oplossing bleek. In deze blog bespreek ik het interview vanuit mijn perspectief.

1000 vragen aan jezelf #3

In de derde aflevering van 1000 vragen aan jezelf dit keer over ‘guilty pleasures’, of het uitmaakt wat anderen van me zeggen, wat mijn favoriete dagdeel is, of ik goed kan koken (en waarom (niet)), of ik een gelukkig kind was, wat mijn droom is en wanneer ik voor het laatst helemaal niets heb gedaan.

Het wonderkind en zijn autistische neefje …

Hebben mensen met autisme buitengewone talenten? Volgens de ene wel, volgens de andere niet. In The New York Times verscheen over dit thema vorige week een opinieartikel van de twee auteurs van een pas verschenen boek hierover: ‘The Prodigy’s Cousin: The Familiy Link between Autism and Extraordinary Talent’. Dat gaat dieper in op wat ‘prodigy’s’ of wonderkinderen zijn, op hun empathie en het mysterie rond hun mogelijkheden (en soms ook beperkingen). Het boek zelf heb ik niet gelezen, het is nog maar pas uit, maar het artikel leverde alvast stof tot nadenken. Daar ga ik op deze blog op in, met de nodige twijfels over het begrip en vragen waarom wij wonderkinderen nodig hebben.

1000 vragen aan jezelf #1

Het begin van een nieuwe serie! Deze serie heb ik al een aantal keer voorbij zien komen. De 1000 vragen komen van het tijdschrift Flow. Per blogpost beantwoord ik 10 vragen. Ik kan dus nog wel even verder. Over tijdbesteding, humor, opschieten met mensen, huilen in het bijzijn van anderen, kussen geven, … Veel plezier met lezen!

‘Doe het toch gewoon’, zo gaat het niet … autisme en leven

Onlangs kwam Lotte – vrouw met autisme – aan het woord in een interview op Radio 1 (De Bende van Annemie), rond leven met autisme, het beperkt inlevingsvermogen van sommige andere mensen in haar moeilijke situatie, en de plaats van de goedkeuring binnen de euthanasieprocedure in haar leven.

De lepeltheorie … autisme en energietekort

Het is niet eenvoudig om aan mensen uit te leggen wat er voor mij veel energie vergt, en hoe het komt dat ik ‘na een dag niets gedaan te hebben’ toch behoorlijk vermoeid kan zijn. De lepeltheorie (of ‘spoon theory’) kan daarbij helpen, maar heeft zowel voor – en nadelen. In deze blog ga ik daarop in.

Voelen als een machine …

Citaat van Erik Nieuwenhuis in Ben (Thomas Rap, 2016) over hoe bepaalde mensen zonder autisme die ontdaan zijn van gevoel denken dat een klassiek autist zich voelt.

‘Sheldon Cooper, dat is hoe onze buren jou zien’

Ingezonden reactie op mijn blogmail van een (naar eigen zeggen) vader van een zoon met autisme die verwijst naar Sheldon Cooper als een mooi voorbeeld hoe mensen met autisme door ‘normale’ mensen worden gezien.

Op de afspraak … een dag naar de specialist

Een volle dag duurt het om op de afspraak te zijn voor een consultatie bij een specialist tijd genoeg om te observeren, om mensen te ontmoeten, om gebeurtenissen mee te maken. Een dag uit het leven van een ziekenhuisreiziger.

(Hoog)begaafd en autisme: juist is juist!

Tessa Kieboom in Hoogbegaafdheid: als je kind (g)een Einstein is (Lannoo, 2016) rond de combinatie van autisme en hoogbegaafdheid en waar een van de schemerzones volgens haar ligt.

Elvis Presley als behandelaar van een autistisch meisje …

Citaat uit ‘In a Different Key: the Story of Autism’ over een film uit 1969 met in de hoofdrol Elvis Presley (de heupwiegende zanger) als arts-psychiater die een meisje met autisme ontmoet in zijn centrum voor kansarmen.

‘Autisme als spiegel voor anderen’

Citaat van Norbert de Schaezen, persoon met autisme, over autisme als spiegel, en waarom mensen met autisme volgens hem verwijten krijgen.

De schoonheid van volledig doordringend geluid …

‘Maarten’ (persoon met autisme) in ‘Omgaan met auditieve prikkels’, artikel verschenen in het VVA Magazine (van de Vlaamse Vereniging Autisme), editie winter 2016 over de schoonheid van doordringende geluiden

Wereldknuffeldag

Morgen is Wereldknuffeldag. Erg veel belang hecht ik er niet aan, maar het is een mooie aanleiding om iets te schrijven over knuffelen, knuffels, lichamelijke toenadering, en bepaalde dingen die daarin belangrijk zijn voor mij Zoals iemands aankleding parfum

Autism in Love … autisme en liefde

Zes jaar geleden schreef ik in De roos en de liefde over Lindsey (27) en Dave (29), een koppel waarvan beide partners autisme hebben. Over hun opgroeien, schooltijd, elkaar leren kennen, samen leven en samen wonen. Zes jaar later komen ze als koppel voor in de PBS-documentaire, ‘Autism in Love’, waarin een aantal volwassenen met autisme die een liefdes – of partnerrelatie zoeken of hebben, worden gevolgd. In deze blog bespreek ik deze documentaire, die op het einde via youtube is te zien.

Herinneringen bij een aardappelmand …

Aardappelen spelen een belangrijke rol in mijn leven. Net als kijken naar kunst. In dit artikel vertrek ik van de Aardappelmand van Vincent van Gogh, op een tocht die me brengt langs mijn hekel aan aardappelen, (en alternatieven die ik heb), de moeite om ze te schillen en herinneringen aan mijn grootouders die wel nog aardappelen schilden én aten..

‘Laten we de sterktes en interesse van mensen met autisme inschakelen’

Gary B. Mesibov, Victoria Shea & Eric Schopler – The Teacch Approach to Autism Spectrum Disorders (Springer, 2004) over wat volgens hen het centrale probleem is van autisme en hoe daar het best mee wordt omgegaan, wat de TEACCH-aanpak benadrukt.

‘Autisme proberen te begrijpen is niet noodzakelijk de juiste aanpak’

Stuart Murray in Autism (Routlledge, 2011) over wat hoe het verlangen om autisme te begrijpen zich in de praktijk uit, waarom dat niet noodzakelijk de juiste aanpak is en wat dan beter zou zijn.

‘Wat zijn dit voor deskundigen?’

Ria Mathijsen in De jongen die uit de lucht kwamen vallen: een autobiografische roman (Luitingh-Sijthoff B.V., 2009) over een ontmoeting met ondersteuners van haar zoon met autisme, over terminologie, etiketjes en positieve evolutie die ongezien lijkt te blijven.

Het wrede stereotype over de ‘gemiddelde autist’ …

Daniël Tammet in De wijde lucht omvatten: een verkenning van de grenzen van het brein (Uitgeverij Epo, 2009) (uitgeput, verkrijgbaar in sommige bibliotheken), beschrijft het volgens hem wrede stereotype over de ‘gemiddelde’ autist, en de reden waarom dit stereotype voortleeft.

‘Tenzij je denkt dat elke professor autistisch is’

Commentaar waarom een niet nader genoemde wetenschapper en professor volgens een deelnemer aan een forum niet als autistisch beschouwd kon worden, gelezen op een forum bij een discussiedraad over wetenschap en autisme

Geluk, goed gevoel en welbevinden bevorderen bij mensen met autisme

Eerder dan ons te concentreren op het tekort aan emotioneel welbevinden, zouden strategieën om het geluksgevoel te stimuleren betere effecten geven in de ondersteuning van mensen met autisme, schrijft Peter Vermeulen (Autisme Centraal) in zijn artikel ‘the practice of promoting happiness in autism’, verschenen in de bundel ‘Good Autism Practice: autism, happiness and wellbeing’. In deze blog bespreek ik het artikel en geef drie (kritische) bedenkingen en een advies(je).

‘Liefde is het moeilijkste in het leven’

Ruben K. (24) uit Helmond in ‘Liefde is het moeilijkste’, verschenen in het Eindhovens Dagblad van 7 januari 2016 over hoe hij zijn autisme ziet en over zijn passie, verzorgen van dementerende ouderen, en waarom dat zo is.

‘Zou jij iets willen doen zoals in ‘Rotzorg’?’

Een anonieme lezer op het sociale medium Tumblr mailde me deze vraag: Op de TV-zender Vitaya loopt een serie ‘Het zal me een rotzorg zijn’ waarin een verwend joch enige tijd een buddy is voor een zorgbehoevende andere. Met zowel zorg als gezelschap. Op het laatst krijgen ze de kans een vriendschapscontract te tekenen. Ken je het programma, hoe vind je het en zou jij dat zien zitten mochten ze jou dat vragen? Ik probeer in deze blog een (bevestigend) antwoord te motiveren.

Als het prikkelbudget wordt overschreden …

‘Maarten’ (persoon met autisme) in ‘Omgaan met auditieve prikkels’, artikel verschenen

‘Alsof ‘wij, autisten’ van een andere planeet komen … ‘

Marije van Dongen, Nederlands (ervarings)deskundige autisme, in haar boek ‘Dramaqueen of gewoon autisme: mijn leven voor en na de diagnose’ over het ‘wij’ en ‘zij’ tussen mensen met en zonder autisme, en termen als ‘autist’ om mensen met autisme te benoemen.

‘Alleen wie ik lief heb, ziet me op mijn slechtste’

Warren Mavocchi is een Australische persoon die op latere leeftijd met autisme heeft leren leven. In zijn boek ‘Human: finding myself in the autism spectrum’ schrijft hij over het (terug) vinden van menselijkheid. In dit fragment probeert hij aan te geven in welke mate en wanneer zijn gedrag afwijkt en hoe anderen daarop mogelijks reageren.

Een soortement psychologisch autisme …

Fragment van de Portugese Paulo Coelho uit ‘Overspel’, een roman uit 2014,, waarin een personage het heeft over de betekenis van psychologisch autisme en het verlangen naar veiligheid en controle wat hiermee geassocieerd wordt.